Baraka | Dünyaya, “Ev” Deriz.

Baraka, bundan yıllar önce 1994 yılında izlediğim ve yine izleme fırsatı bulduğum bir film. Üniversitedeydik. Bir arkadaşımla sadece Beyoğlu’nda bir sinemada gösterimde olduğunu duyup bilet almıştık. Film 1992 Montreal Film Festivali, “En İyi Film” ödülünü almıştı. Sinemaya girdik. Film başladı, sadece 6 kişiydik. “Filmi izlerken, uzansak mı, ayaklarımızı öndeki koltuğun üstünden aşırsak mı?” diye abartılı espriler yapıyorduk. On dakika sonra sustuk. Otuz dakika sonra nefesimiz kesildi. Ve filmin yarısında gözlerimizin yaşarmasına engel olamadık. Gözyaşlarım insanlık ailesine ve dünyanın güzelliğine aktı…

baraka.jpg

Baraka-Dünyaya evimiz deriz, Ron Frickes’in ve Mark Magidson yönetmenliğinde 93 dakikalık bir film olarak 1992’de çekilmiş. Filmin en belirgin yanı kar için çekilmemiş, ucuz popülerliğin ve yaranma amaçlı çabaların dışında, insanın “İnsanoğlu sen kimsin ?” sorusuyla karşı karşıya geldiği bir tablo.

Baraka eski bir sufi sözü, anlamı “evrimi yaratan Tanrı’nın lütfu veya yaşamın rengi ve soluğu” (a blessing, or as the breath, or essence of life from which the evolutionary process unfolds.)

Film 6 kıtada ve 24 ülkede çekilmiş. Hawaii, Jerusalem’de Holy Sepulcher Kilisesi , Kyoto’da Ryoan-Ji tapınağı, Tanzanya’da Natron Gölü, Kuveyt’te yanan petrol kuyuları.

Filmden iki bölüm

Yazımı Mihrace.Net için hazırlamıştım. Devamı için lütfen tıklayınız.
http://www.mihrace.net/?baraka

PAYLAŞ: