İyi de O Filmi Ben Yazmıştım! Zaman İmparatorluğu ya da Zamana...

"Zamana Karşı - In Time" isimli filmin özetini okumamla, biri kalbime bir bıçak sokmuş gibi donakaldım. Fakat bu benim hikayemdi. Para yerine zaman kullanılması, bunu aktarmak için bileklerine takılı olan bileklikler, zenginlerin asla ölmeyişi, isyan eden grup ve delice zamanını harcayan birinin bunalıma girişi...

Tek Sayfalık Öyküler 1 – Mesaj

Tuna, cep telefonundan twitter güncellemelerine bakacaktı. Bir SMS geldiğini gördü. Pelin. Dişlerinin dudaklarını ısırdığını fark etmedi bile. Yine öfke yüzüne kan renginde hücum etti.

ARŞ’ın Kitabı

R157, asil çenesini ve gururlu gözlerini insanların üzerinde gezdirdi. Toplantıdakiler, onun yakışıklı yüzüyle, zeki gözleriyle karşılaştıklarında , generallerden birinin emir subayı olduğunu düşünüyorlardı. Robot olduğunu bilen birkaç kişi dışında hiç kimse özellikle onunla ilgilenmiyordu.

ಮರ | Ağaç

"Sadece 24 saat" dedi. Koluma dijital şırıngayı batırırken parmakları titriyordu. "Dünyanın tüm bilgisi.." diye ekledi yutkunarak. İğnenin yuvasında virus-WKH3O29 yazıyordu. Şu andan itibaren hem kutsanmış hem lanetlenmiş bir insandım. Ve soyum da, kıyamete kadar böyle anılacaktı.

Yarılanma Ömrü

Aslında Dinç çocukken de tuhaftı. MIT'yi kazanacağını söyler dururdu. Herkes haber alma teşkilatı, casusluk falan derken, "Hayır" derdi "Amerika'daki bir üniversite bu. En zekiler oraya gidiyor." Başımıza açtığı dertleri düşününce keşke o daha küçükken...

Rüya Tapınağı

Derin çok derin bir sessizlik hakimdi. Büyük Ada'daki köşkün ağır kadife perdeleri ve yüksek tavanı zamanda yolculuk yapıp 1800'lerden kalma bir eve geldiğimi düşündürmüştü. Kadın eliyle camdan dışarısını işaret etti. "Oda... Oradaki misafir köşkünde."