Aşık Veysel Şatıroğlu

Âşık Veysel, (asıl adı: Veysel Şatıroğlu d. 1894 – ö. 21 Mart 1973). Türk halk ozanı.

Sivas’ın Şarkışla ilçesinin Sivrialan köyünde doğan Şatıroğlu, yedi yaşında geçirdiği çiçek hastalığı sonucunda gözlerini kaybetmiştir. Babasının oyalanması için aldığı sazla önce başka ozanların türkülerini çalmaya başlamış, 1933’te tanıştığı Ahmet Kutsi Tecer’in teşvikleriyle kendi sözlerini yazıp söylemeye başlamıştır.

Âşık geleneğinin son büyük temsilcilerinden olan Âşık Veysel, bir dönem yurdu dolaşarak Köy Enstitüleri’nde saz hocalığı yapmıştır.

1970’li yıllarda Hümeyra, Fikret Kızılok, Esin Afşar vb. birçok müzisyen Veysel’in deyişlerini düzenleyerek yaygınlaşmasını sağlamıştır.

 

Edebi Kişiliği

Türkçesi yalındır. Dili ustalıkla kullanır. Yöntemi gösterişsiz ve nerdeyse kusursuzdur. Yaşama sevinciyle hüzün, iyimserlikle umutsuzluk şiirlerinde iç içeydi. Doğa, toplumsal olaylar, din ve siyasete ince eleştiriler yönelttiği şiirleri de var. Şiirleri, “Deyişler” (1944) , “Sazımdan Sesler” (1950) , “Dostlar Beni Hatırlasın” (1970) isimli kitaplarında toplandı. Ölümünden sonra “Bütün Şiirleri” (1984) adıyla eserleri tekrar yayınlandı.

Hayatı Belgesel TRT Kayıtları

Fotoğraf Albümüyle

Aşık Veysel – Ne Ötersin Dertli Dertli

BENİM SADIK YARİM KARA TOPRAKTIR.

Dost dost diye nicesine sarıldım
Benim sadık yarim kara topraktır
Beyhude dolandım boşa yoruldum
Benim sadık yarim kara topraktır

Nice güzellere bağlandım kaldım
Ne bir vefa gördüm ne fayda buldum
Her türlü isteğim topraklan aldım
Benim sadık yarim kara topraktır

Koyun verdi kuzu verdi süt verdi
Yemek verdi ekmek verdi et verdi
Kazma ile döğmeyince kıt verdi
Benim sadık yarim kara topraktır

Adem’den bu deme neslim getirdi
Bana türlü türlü meyve getirdi
Her gün beni tepesinde götürdü
Benim sadık yarim kara topraktır

Karnın yardım kazmayınan bel inen
Yüzün yırttım tırnağınan elinen
Gene beni karşıladı gülünen
Benim sadık yarim kara topraktır

İşkence yaptıkça bana gülerdi
Bunda yalan yoktur herkes de gördü
Bir çekirdek verdim dört bostan verdi
Benim sadık yarim kara topraktır

Havaya bakarsam hava alırım
Toprağa bakarsam dua alırım
Topraktan ayrılsam nerde kalırım
Benim sadık yarim kara topraktır

Dileğin var ise iste Allah’tan
Almak için uzak gitme topraktan
Cömertlik toprağa verilmiş haktan
Benim sadık yarim kara topraktır

Hakikat ararsan açık bir nokta
Allah kula yakın kul da Allah’ta
Hakkın gizli hazinesi toprakta
Benim sadık yarim kara topraktır

Bütün kus’rumuzu toprak gizliyor
Merhem çalıp yaralarım düzlüyor
Kclun açmış yollarımı gözlüyor
Benim sadık yarim kara topraktır

Her kim ki olursa bu sırra mazhar
Dünyaya bırakır ölmez bir eser
Gün gelir Veysel’i bağrına basar
Benim sadık yarim kara topraktır.

Aşık Veysel  artık yarinin kollarında.

    

Kaynakça:

http://www.asikveysel.com/
http://tr.wikipedia.org/wiki/A%C5%9F%C4%B1k_Veysel
http://sozluk.sourtimes.org/show.asp?t=asik+veysel
http://www.cs.rpi.edu/~sibel/poetry/asik_veysel.html

PAYLAŞ: