Efendim, dünyada olmayan, özür dilerim ama bir saçmalık bizde almış yürüyor. Eleman almaktan utanan veya adını yazmaktan utanan şirketlerle dolu iş ilanları. “Şu, şu, şu vasıfları olan İngilizce bilen eleman arıyoruz. (Tercihen Nebraska & Iowa aksanı ile) Lütfen 3d yazıcıdan basılmış özel aparatıyla kuş tutsun ve bu kuş benmari usulü ısıtılmış çikolata sosuyla kaplanmış olarak yere tabak içinde düşsün” denirken :), “Hangi şirket?” diyorsunuz. Karşınıza koca bir sessizlik çıkıyor.

iletisim-bilgileri-gizliyse-isimsiz-cv-yolla-2
Görsel: Saptarshi Biswas –  Creative Commons lisansı ile kullanılmıştır

Söyler misiniz, bir mezbahada resepsiyonist olarak iş başvurusu yaptığını bilmeyen, Plaza hayalleri ile dolu kız neden CV’sini yolladı? Çünkü işsizdi, umutsuzdu ve her şeyi denememek, şansını tepmek gibi geliyordu.

Prezantabl elbiseleriyle ve işsizlik nedeniyle zaten az olan parasıyla hazırlanarak işe gitti. Ve baştan sona şok geçirerek öfkeye kapıldı.

Bu hafta sonu bir özel okul ilanı var gazetede. Ancak adını verememiş. Çünkü öğretmen arıyor ve “müşteriler” bir şeylerin iyi şekilde gitmediğini anlarsa kıyamet kopar. Bunun kaygısıyla isimsiz bir okula, öğretmenlerin tüm hayatlarını yazarak göndermelerini bekliyorlar. İyi de, sizin okul olduğunuz ne belli demezler mi? İn misiniz, cin mi? Ya kötü niyetli bir insan, özellikle bu tür sahte ilanlarla bilgi toplayıp o insanlara zarar veriyorsa.

İkincisi şu an çalıştığınız iş yerinin o ilanı verip vermediğini nasıl bilebilirsiniz?

Bu tıpkı gizli numaralar gibi. Bir cep telefonunda numara gizlenmesi ya korkutmak için, ya korktuğu için geçerli. Bu denli çok gizli numara, toplumsal yapımıza ışık-pardon karanlık tutuyor olabilir mi?

Değerli okuyucum burada sizlere sesleniyorum. Lütfen bu tür ilanlara CV yollamayın. Ya da yollayacaksanız adınızı yazmadan yollayın. Muhtemel konuşma şöyle olacaktır:

“Alo, şey biz gazetedeki ilana CV yollamışsınız da onun için aramıştık”
“Öyle mi? Neresiydi orası?”
“Önce siz adınızı söyleyin. Nasıl hitap edeceğimizi bilelim”
“Ben adınızı duyamadım hangi kurum dediniz?”
“Dalga mı geçiyorsunuz?”
“Hayır, insan hakları sözleşmesine göre insanca iletişim ve çalışma hakkımı kullanıyorum”

Tüm insan kaynakları yöneticilerine çağrıda bulunuyorum. Modern dünyada kendinizden utanmıyorsanız, yaptığınız işten de utanmayın. Sizin göreviniz artık görevini yapamayan ve yapmak istemeyen bir çalışan yerine yenisini almakla başlar. Bu utanılacak bir şey değildir. Şirketinizin adını vermekten de utanmayın. Emin olun bu size zarar vermez. Sadece ne kadar dürüst olduğunuzu gösterir.


Facebook grubumuza üye olun yeni yazıları kaçırmayın.

https://www.facebook.com/gunesintamicinde

Sitede reklam bannerları yok bu sizin rahatınız için.
Sitede tanıtım yazısı yayınlatmak ister misiniz?
Lütfen tıklayın

https://www.gunesintamicinde.com/reklamlar/

Bu yazıyı beğendiyseniz aşağıdaki düğmelerle paylaşarak daha çok insana ulaşmasını sağlayabilirsiniz.

PAYLAŞ
Adım Süleyman Sönmez. Yıldız Teknik Üniv. Bilgisayar Programcılığı ve İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi olmak üzere iki üniversiteden mezun oldum. Sonrasında başladığım Uluslararası İşletme masterını terk edip hayata atıldım. Proje yöneticiliği, bilgisayar programcılığı, sistem analistliği, pazarlama / satış sonrası müşteri ilişkileri yöneticiliği, LEGO takım koçluğu, Web tasarımcılık, fotoğrafçılık, ISO9001:2000 kalite sistemleri sistem kuruculuğu ve iç denetimcilik, Teknoloji Okuryazarlığı müfredat yazarlığı, Bilgi İşlem Bölüm Başkanlığı, öğretmenlik, video düzenleme, Eğitim Teknolojileri Uzmanlığı gibi birbirinden farklı pek çok meslekte çalıştım. Bu kadar farklı iş neden? Dünyayı Da Vinci gibi yaşamak gerektiğine inanıyorum. Web sitelerim: www.suleymansonmez.com , Güneşin Tam İçinde , Eğitimde Sanal Gerçeklik , Büyükler Giremez , Aşağıdaki simgelerden sosyal medya üzerinden takip edebilirsiniz.

1 YORUM

  1. Harikasınız. Böyle bir çok ilan oluyor malesef. Hele ki kendilerini sektöründe öncü/lider kuruluş olarak tanıtıyorlar.

    Biraz önce savaş sanatlarından iş dünyasına” başlıklı yazınızı okudum. Ondan önce de 35 yaş ile ilgili olanını orada da yazdım fikrimi.

    Firmalar; rakiplerinden korkularından dolayı sanırım böyle gizli ilan veriyorlar.

    Bana göre ise yeni personel alımlarına doğal bir süreç olarak bakmaları ve büyüdükleri imajlarını vermek olarak kullanmaları gerekir.

    Hele bazen arıyorlar “bize başvurmuşsunuz şu gün şu saatte bekliyoruz” diyorlar. Firmanın yerini sormadan zamanı kabul etmiyorum. Uygunluğumu soran çok az firma oldu. Sormayanlar ise sanki o firmanın yeri herkesçe biliniyor ve tek kendi ilanları varmış gibi davranıyorlar. İşe ihtiyacım olduğundan o kadar kötü firma değildir diyerek gidiyorum ama yanıldığım çıkmadı malesef.

    Ayrıntıya girmeden sussam iyi olacak. Yoksa makale yazacağım.

    Son söz olarak. İsimsiz ilanlar için isimsiz sadece telefonum olan bir CV hazırlayacağım. Hoş 35 yaşına girdiğim şu günlerde geri arayanlar azaldığından böyleleri ne kadar etkilenir ne kadar durumun farkına varırlar orası da ayrı bir muamma. Yine de tavır koymadan devam etmektense böyle bir tepki en doğrusu.

    Teşekkürler. Işık oldunuz bana.

Siz ne düşünüyorsunuz?