YAŞA, Yaşa, yaşa…
Bizler ölecek insanlarız
Ölümsüzler arasında
Ölümsüzler konuşmaz
İnanmazlar bizzat öleceklerine.
Zamanımız kısa, yapacaklarımız çok
Buna rağmen dostum,
Koşarken bile
Uzanır tutarız elinden
Bir yaşlının, bir çocuğun
Yolda kalmışın ve ağlayanın
Geçen yalnız bizim değil onun zamanı olsa da
Oturur izleriz bir güneş batışını herşeyimizi vererek
Ve koklarız ağlayarak nefis bir çiçeğin açışını
Yağmurun akışını
O zaman güleriz Tanrı’ya
İstersen şimdi al deriz yeterince güzellik verdin bana
Gülümser hayatla bize O’da, yaşa, yaşa, yaşa.
Bir kelebeğin ömrü benimkinden uzun olmasın
Bir kartalın göğü benimkinden geniş olmasın
Yoksa boşa geldim boşa gittim bu cihanda
Ruhumla hayatın karşısına çıplak dikilmedikten sonra
SÜLEYMAN SÖNMEZ








2006 yılında kurduğum kültür sanat, eğitim, bilgisayar teknolojileri, fotoğrafçılık, bilim ve sinema başta olmak üzere 















Additional comments powered by BackType