Bir sabah bir öğrencimle karşılaştım ve yolda giderken bir adam gördük. Gençti ve arabasıyla çöplerden metal ve geri dönüştürülebilecek bir çok şeyi ayırıyordu.

Böylece sizinle paylaşmaya karar verdim. Biliyorsunuz dünya kuruldu kurulalı insanlar arasında maddi farklılıklar olmuş. Pek çok dini, siyasi, iktisadi teori okudum bununla ilgili. Ancak görünen o ki toplumlarda neredeyse her zaman ekonominin bir alt sınırı var. Aslına bakılacak olursa bu alt sınırı oluşturan insanlar, tüm ekonomiyi ayakta tutanlar çünkü fakirliklerini bahane edip suç işlemiyorlar, yolda bizi soymuyorlar, öldürüp kaçmıyorlar, uyuşturucu satmıyorlar.

Çok ama çok zor bir seçim yapıyorlar. Dürüst yaşamayı seçiyorlar. İnanılmaz derece çılgınca görünen bir tercihle; çirkin olan, pis olan şeyleri reddedip bayağı bir yaşamı, aşağılanmayı, bir nevi Hindistan’ın parya hayatını kabul ediyorlar.

Hiç bu gözle baktınız mı bilmem? Ama ülkemizde çöpte ayrım yapılmaya henüz her yerde başlanmadığı için (kağıt, cam, metal ve çöp ayrı atılmadığı için) ekonominin Geri dönüşüm (Recycle) elemanlarıdırlar.

Böylece neden bahsettiğimi anlattım. Utanarak söyleyeyim ki bundan sonrasını aslında her insan vicdanında değerlendirmeli. Ama yine de haddimi aşmadığımı umarak sizi onlara yardıma davet ediyorum. Bir insanın bir insana yardımı nasıl olursa kardeşinize, bir dostunuza nasıl en temizini ve en güzelini az da olsa çok da olsa verirseniz.

Çoğu kişiyi yardımdan iki şey alıkoyar. O fakirlik, gözlerini korkutur ve altından kalkamayacakları kadar ağır bir yardım gerektiğini düşünürler. Oysa size göre ufak bir yardım o insan için 20-30 çöpü karıştırıp kazanacağı para demektir. Hele bu soğuk kış günlerinde.
Bazen de nasıl yardım edeceklerini bilemez insanlar. Gerçekten de o insanlar dilenci değildir. Onurludurlar. Onlardan yardım etmek için rica etmeniz gerekir. Yoksulun tek değerli şeyi onurudur.
Bazen o kişiden korkarlar. Evet buna bir şey diyemeyeceğim. En güzeli bir aileye gidip tanışmak ve rica edip izin isteyerek gizlice vermektir.
Son olarak lütfen dikkat edin. O kişinin işi çöplerden yararlı şeyleri toplamaktır. Bu bir iştir. Ona acımayın da, aşağılamayın da. Dostluk eli ne güzeldir.

Not: Dikkat ederseniz devletin yapması gerekenlere vs. girmedim. Sadece bizim vicdanlarımıza düşeni, siz dostlarıma hatırlattım. Aslında devlet tarafından bir çok ilde pilot uygulamalar var, çöpten toplayanları korumak için. Örneğin Diyarbakır’da Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü tarafından “Mobil Ekip Projesi” ile çöp toplayan yaklaşık 600 çocuk, maskeli ve özel kıyafetlerle çalışıp, istedikleri zaman kendileri için tahsis edilen seyyar mobil hizmet aracı içerisinde çay, kahve içip, ücretsiz olarak sıcak yemek yiyebilecekmiş. Az zaman sonra belki bu çocuklar eğitilip, daha iyi işlere yerleştirilirler. Amaçlanan uzun vadede bu insanları daha sağlıklı işlere kaydırmak ve çocukları kesinlikle çöp toplamanın dışına almak. Bu nedenle yardımların ailelere yapılmasını önerdim. Sokakta gördüğümüz çocuklarla hiçbir sebeple para ilişkisine girmemek gerekiyor.

http://www.habersaglik.com/default.asp?Act=Dt&CatId=1&NwId=55970

Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Raporu:

Rapor İçin tıklayınız