UÇUŞAN ZERRE 
 
                                                         Uçuşan zerre Hiçliği göğsünde saklar…
 
Serler verilir sırlar verilmez derler.
Gözler…
Sırlar gözlerde ve sesler kulaklarda.
 
aşık,
ve dikensiz bir toprağı var çölün.
Yudum yudum içiriyor eli ensemde
içiriyor,
hakikati gözlerime.
 
Bin bir pare, bin bir sessizlikten oluşmuş o koca gürültü
Çıkar sesleri adem o gürültüden
Pesten gelen inceyi dinle.
dinle neyin kıvılcımlarını
alev alev yakıyor ya bağırları
Bir hiçliği anlatıyor.
Çepeçevre sarılmış varlıkla
Sanki o varlık ona kılıf olabilirmiş gibi
Ama nasılsa gizlenmiş Ademin gözünden
 
Ben-i Adem,
Nasıl ki böler geceyi yıldızlar
İşte çöl gecesinde sessizlik var.
Bir başınalık ve taze ateş kokusu
yalız kıvılcımlar ateşten kopup gidiyorlar
 
ve uçuşan zerre de … uçuşan zerre de hiçlik var.
 
 
Süleyman SÖNMEZ / 13 Şubat 2006

Yaşamak nedir? Yaşamak farkında olmaktır. Zeka da temel olarak farkındalıkla başlar. Farkındalık nedir? Siz farkında mısınız şu anda? Soru öyle bir şey ki kime sorsanız “Evet” der. Ancak farkındalık öyle gizemli bir yapıdır ki herkes için başka anlamlara gelir.

Farkındalık; dünyanın farkındalığı, kendinizin farkındalığı ve farkındalığın farkındalığı gibi katmanlara bölünebilse de aslında tek bir farkediştir. Ancak beyin bir çok düzlemde iş yapabilir. Yani aynı anda farklı organlar farklı görevler nasıl yapıyorsa ve beyin her organın faaliyetini nasıl takip ediyorsa farkındalığında düzlemleri vardır. Gündelik hayatımızı id seviyesinde “ben” seviyesinde farkındalıkla yaşarız. Bu farkındalık sığ, tek yöne odaklanmış bir bakıştır. Merkezinde kişinin kendisi vardır. Dinler ve “Ben şöyle düşünüyorum” der. Yer ve “Ben bu tadı aldım” der.
 
Oysa bilinen bir şey vardır ki canlılar aleminin farkındalığı ve “şimdi” bilinci oldukça değişik. Mesela hayvanların sürü farkındalığı var içlerinden bazılarının nöbetçi konumda algıladığı tehlike tümü için geçerli ya da bir kuş sürüsü havada uçarken aynı anda aynı hareketi yaparak sağa sola döner.
 
Bütünleşik bir farkındalıkları vardır. Beynin bu bütünsel / bireysel ve aynı zamanda çok katmanlı farkındalığı enteresandır. Hipnoz altında beyin bütünsel bir hafızayla kişi normalde hatırlamadığı ya da kavrayamadığı pek çok olay ve nesneyi çok iyi hatırladığını ve anladığını görür.

okumaya devam edin

Bir dönemin dünyayı aydınlatmak için kendi bölgelerinde ve kültürlerinde evrensel gerçeklik, din, meditasyon ve ruhsal gelişmişlik adına çalışan insanları. Kendilerini saygıyla selamlıyorum. Sonuçta dinleri dilleri renkleri ve kültürleri farklı da olsa insanın vahşi tabiatından yüksek ve diğerkam bir yapıya gelmesi için çaba sarfettiler. Yazının içeriğini değil fotoğrafları için ekliyorum.
 
http://www.dlshq.org/download/mastersaid.htm

Gün geçmiyor ki tavuk ve kanatlılar kuş gribiyle yok edilmesin. Büyük bir katliam yapıyoruz. İnsan hayatının kutsiyetini tartışmıyorum. Ancak hayvan hayatının kutsiyetini tartışıyorum. İnsan her canlıdan sorumlu olacak kadar güçlü hale geldi. Yok olan her canlıdan. Aşağıdaki yazı Tübitak Bilim Teknik Ocak 2006 sayısına ait. Etkilenerek okudum. Şu tavuğun gözlerine bakın lütfen.

Yazının tüm hakları Bilim ve Teknik Dergisi ile yazar Cenk Durmuşkahya’ya aittir.
 
KARATAVUK VE ZEYTİN
 
Ocak ayı meyve bakımından fakir bir aydır. Bu ayda ilkbahar ve yaz mevsimlerinde olduğu gibi bol ve çeşitli meyveler bulamayız. Baharda yediğimiz çağlalar, çilekler, erikler, kayısılar, kirazlar yazın yerini kavun, karpuz, şeftali, incir gibi meyvelere bırakır.

Sonbahardaysa tüm bu meyvelerin yerini nar ve ayva alır. Kış aylarına gelince ise elma, portakal ve mandalina sofralarımızı süsler. Hepimiz kış aylarının soğuk olduğu için meyvelerin azaldığını biliriz. Ama bizim İçin çok önemli olan bazı meyveler kışın olgunlaşır. İşte bu kış meyvelerinin belki de en önemlisi zeytindir.

okumaya devam edin

TARSUS’TA PORTAKAL
 
Tarsus’ta
Sulu bir portakal.
İçi dağ kaynaklarıyla beslenmiş
Gök, güneş,
Rüzgarla okşanmış
Bin kez,
Narin elli genç kızlar
Toplamış.
 
Aldım pazarcının
Malıyla övünen ellerinden
Klorlu suda yıkadım
İnce meyve bıçağıyla soydum
Güzel bir akşamüstü
Parlarken soğuk güneş.
 
Yedim ve birleştim
Tarsus’un güneşi
İnce dağ suları
Özenli eller, temiz hava,
Narin güzellik
Yaprakların fısıltısı, dostların şarkısı
ve Dünya…
 
Bir portakalı yutarken dünyada yutuverdi beni.
 
Süleyman Sönmez  / Mayıs 2005