The Secret’ın içindeki hiç bir bilgi yeni değil… sadece ele alınış tarzı itibariyle çağın hastalığı olan “kısa yoldan istediğimi elde edeyim” hissiyatını verdiğini düşünüyorum. Bu da “yan gel yat osman”cıların çok ilgisini çekiyor. “Hep olumlu düşünürsem evren de bana olumlu şeyler verir” laylaylom. E herhalde öyledir tabi ki ama bu bazılarının yaptığı gibi işine geldiğinde iki dakika olumlu düşünerek elde edilebilecek bir sonuç değil. Yani asabi birinin sürekli aşırı tepki verdiği bir konuda sırf işine gelmediği için yırtınarak iki dakikalığına sakin olması gibi bir şey değil bu.

Kısacası, hayata yapıcı ve farklı bakmak/bakabilmek, kişiyi kalabalıktan ayıran bir farkındalık içinde olma durumudur. Olumlu bakabilme gücü, olumsuzu ihmal etme, hiç görmeme anlamına gelmez. Bir kitabı okuyup içindekileri anlamadan uygulayarak zengin olan, başarıya ulaşan insan yok ve olamaz da zaten… ama olaya bu kadar düz bakınca karşıtlığını ortaya koymak kolay olur -kitabı okudum artık hayata olumlu bakıyorum (oldu! ). Farkındalığı elde edebilmek bu kadar kolay değil. The Secret’ın bu bakış açısını ve felsefeyi bu kadar basite indirgediğini düşünmüyorum ama “anlatım basitliği ve anlaşılabilirlik anlamında” bana göre tek kitap (hafife alıyormuş gibi görünüyor yani). Bu yüzden bu bakış açısına ulaşmamış kişilerce “çok kolay” bir şeymiş gibi görünebiliyor. Belki o kadar “zor” değildir ama insanlığın durumuna bakıldığında çok da “kolay” olmadığı ortada.

Sonuç olarak olayların veya hayatın kötü tarafına bakmak ve ona yoğunlaşmak süper kolaydır. Anında yapabilirsiniz. Bu konuda hiç zorlanan olmadığı için pek tercih edilir bir ruh halidir. Olumluyu görmek ve ona odaklanarak zihni temiz tutabilmek kolay olmadığı için bu bakış açısına sahip olmayanların “tü kaka” ya da “polyannacılık (onun da ne olduğu bilinmiyor ya neyse)” dediği bir durum ortaya çıkıyor. İnsanların çoğunluğu sıkıya geldiği an olumsuz düşünür (nokta) Ayrıca çok da sıkı olması gerekmiyor içinde bulunulan olumsuz durumun. Höt dendi mi herkesi karalar bağlıyor.

The Secret, binlerce yıldır bilinen “mutlak farkındalığa” yazarın verdiği isimdir. Ve çevremizde gerçekleşen olayların (“bu” açıdan) farkında olmak da öyle kolay kabullenilir bir şey değil. Öyle hoppidi hoppidi olumlu bakış açısı tanımıyla yırtamayız yani… ama kişinin kendi direncini ve hayata bakış açısını nasıl tuttuğu, geleceğini belirler. Bu da buz gibi gerçektir. Hayata nasıl bakıyorsanız öyle görürsünüz (bana ait bir laf değil). O yüzden hakettiğini yaşamak diye bir şey var; ve bu da bilinçle değil bilinçaltıyla çalışan bir mekanizma. Düşünceyi bilinçaltı seviyesine çekebiliyorsa kişi, o zaman anlayabilir ne dendiğini.

Nihayetinde, bu bir seçimdir. Seçmeyenlerin seçenleri neden bu kadar eleştirdiği de (cevabı merak ettiğimden değil tabi) ayrı bir soru… sanırım ortada ne döndüğü anlamak isteniyor. Fakat maalesef anlamanın da bedeli var. Bu, uzaktan anlaşılabilecek ve “işine gelirse” yapılabilecek bir şey değil.

The Secret, şunu soruyor: “Dünya’nın %1′lik kesiminin global gelirin %96′sına sahip olması sizce bir tesadüf mü?” Ardından bu soruyu tesadüf olmadığı noktasında cevaplıyor ve bunu iddia ettiği güzel şeyler düşünmek sırrına bağlıyor. Ben bunu bir sır’dan öte kapitalizme bağlıyorum mesela ve bu noktada The Secret tüm inandırıcılığını yitiriyor. Bir bakıma sadece kitleleri uyuşturma misyonu gözüme çarpıyor..

Ama iddialar da hemen yok sayılabilecek türden değil, yani yalan yanlış olduklarını da söyleyemem. Zaten güzel şeyler düşünmenin bir zararı olacağını da sanmıyorum ama hayatınızı da Televole izleyen taşralı kız moduna sokup sadece hayallerden kurulu bir dünyada yaşamayın derim. Hayatın gerçekleri var ve The Secret gerçekliği fazlaca su götürür bir felsefe..

Fakat bir dakika yav böyle bir güç elinde yoksa kitapta yazanları uygulayıp neden bu güce sahip olmamış …