Gurdjieff konuyu oldukça akademik olarak ele almış, kendi kendine yeni bir sistem öne sürmüş ve tüm tanımlamaları kendi yapmıştır. Bu yüzden bazı ayrımlar çok belirgin olabilmektedir. Fakat Krishnamurti’nin akademik bir kaygısı olmadığından bu tanımlardaki ayrımlar o kadar keskin olmayabiliyor. (Tasavvuf daki gibi nesif mertebeleri arasında kesin bir sınır var gibi görünse de, aslında bu sınır pratik hayatta yoktur. )

Son paragrafına yüzde yüz katılıyorum. Hatta bunun hakkında konuşmak dahi saçmalamalara neden olur. Çok sevdiğim bir söz var burası tam yeri şimdi. “Sessizlik hakkında söylenen herşey gürültüden ibarettir.”

Selamlar..

Biliyorsunuz Gurdjieff öğrencilerine 4. Yolu öğretirken “Dur Alıştırmaları” yaptırırdı. “Dikkat alıştırmaları” olarak geçen bu etkinliklerde hiç kıpırdamadan, içsel sesin susturulması ve Tanık olarak olan biten ister içimizde, ister dışımızda olsun gözlememiz öğretilirdi.

Bu alıştırma gerçekten bir çok inisiyasyon uygulamasında içsel yolculuğa çıkan insanın ilk eğitimini oluşturur.

Ancak eğitimi sürdürüp Tanık Bilinci’nin, tanık ve gözlediği şeklinde ikiye bölündüğünü gördüğünüzde bu gözlemdeki tanık, gözlem ve gözlenen üçlüsünün Birlik olmadığını fark edersiniz.

Oysa “dikkat” ya da “bütünsel gözlem” içinde benin, gözlenenin olmadığı, sadece gözlemin geriye kaldığı bir haldir. Bu nedenle dünya bütündür.

Bunu Gurdjieff de biliyordu. Ancak öğrencisi Ouspensky bir türlü daha ileri gidemedi.

“İnsanın Gerçeği Kendini Bilmek” kitabının son bölümlerinde de belirsiz şekilde itiraf ettiği gibi ustasının mucizevi görünen öğretisini tamamlayamadı ve eksik bir öğrenci olarak ustasından ayrılarak yola devam etti kitaplar yazdı.

Ekim Bey ve Gurdjieff’in İstanbul buluşmaları ve dikkat üzerine çalışmaları da okunması gereken yerler.

Son olarak Don Juan’ın 2. Dikkati ile 4. Yolun Tanık Dikkati aynı.

Ve Don Juan’ın 3. Dikkat diyerek ifade ettiği bütünsel dikkat ile Krishnamurti’nin dikkat olarak ifade ettiği şey aynı. 3. Dikkat ustalarının bir gün ormandan çıkarak 2. Dikkatin ustalarının kurduğu Eski Güney Amerika medeniyetlerini dağıttığı bölümleri hatırlatmak isterim. 2. Dikkat ancak köprü olmalıdır. Nihai bekleme yeri olamaz.

Kısacası ortalama bir insan dikkatsiz yaşar ve bunun farkında dahi değildir. Bilinçli olduğunu sanır.

Bilinçli olma yolundaki çalışanlar ise özdenetim ve konsantrasyon ile gözlemlemeyi ve akıllarındaki sürekli konuşan içsel sesi düşünceyi susturmayı öğrenirler.

Gerçek ustalar ise bütün olmuşlardır, direnç göstermeden kaybolmadan, evrenle bütünleşmişlerdir ve dikkatleri de bütünseldir. Bu dikkat türü tarif edilemez alıştırması ve formülü yoktur. Ya o hal içindesinizdir ya da değil. Size öğretilemez ve bilinen aklın sınırları içinde değildir.