İstanbul’da Balinalar 

 
Derinlerde yüzenler
Çıktıklarında sulardan, şelaleler

ve fıskiyeler yapanlar
 
Sonunda geldiler
Boğazın katmanlı sularına
Dünyanın az günlerinde
Görmek için bu kenti.
 
Balina sürüleri geçtiler
Petrol tankerleri
ve şehir vapurlarını şaşırtıp
Deniz trafiğini durdurarak.
 
Sayıları çoktu.
Sesleri derin bir uğultuydu
Sonra hiç ölmedikleri
Bu kıyıda
Sessizce kıyılara çarptılar.
 
Çevreciler geldi
İttiler her birini suya,
Dönmediler.
Kimileri “sonarlar
yön algılarını hasta etti” dedi
Kimileri “bir yiyecek zehirledi”.
 
Sadece bir insan sordu
elini yaslayıp o dev gövdelere
“Neden?” diye
 
Daha önce binbir kıyıda ölenler
Ağladı koca ıslak gözleri
Dünyanın ölen sesi
ve adam anladı ansızın mesajı.
Ürperdi ve sallandı.
 
Bakakaldı, son nefesini veren balinaya
Sonra denize ve göğe baktı.
Ağladı.
Sırtını dönüp Anadolu’ya yola çıktı.
 
İstanbul kıyılarında ölmemişti hiç o balinalar
Artık orada da öldüler
 
Ve böylece açıldı
İki evrenin kesiştiği yerde
Sayan saatlerin kapısı.
 
Süleyman SÖNMEZ / 31 Ekim 2005
 
 
http://www.nrdc.org/wildlife/marine/sonar.asp 

——————————————————————————– 

YILDIZ TAŞIYAN

Bebek avcunda
Doğdu bir parça tozla
Merak etti annesi
Verdi babasına
Babası arkadaşına
O da hocasına
O da bir fakülteye
Baktılar,
Bu öyle bir toz ki
Öyle bir karbon ki
Yok yeryüzünde bu türden
Ne molekül ne element.
 
Avcunda getirmiş
Yıldız çekirdeklerinden
Karbondan
Hayatı başlatan dizilimden
 
Çocuğu aldılar anadan
Ayırdılar babadan.
Avcunda yıldız taşıyanı
Yapabilirlermiş gibi köle
İncelediler
Dinlediler
Gözlediler
 
Yanına girdiklerinde beyaz maskeleriyle
Karantina giysileriyle,
Müjdeler getireni
izlediler bir vaka gibi
Yazdılar evraklar.
 
Gönderdiler yurtdışına
Onlarda incelediler
Hiç bir şey bulamadılar.
 
Gönderdiler sonunda geri
Yıldız taşıyanı
Dağların tepesine çıkardı babası
Memleketine kaçtılar
Sonra orada balinaların acısını taşıyanı buldular.
Yüreği zaman kapılarında atanı
Aldanışlardan uzağa kaçanı
 
Avcunda yıldız taşıyan bebeği görünce
Ağladı adam
Sessizce bir damla yaşını bıraktı o avuca
Sessizce selam verdi.
Selam olsun selam verene
 
Böylece yıldız taşıyan
Avcunda hayatlar başlayacak olan
Sessizce başladı beklemeye
Yeni tufanı.
Avcundan doğacak ağaçları, kuşları
yeni dünyayı.
 
Süleyman Sönmez  / 31 Ekim 2005