İSTANBUL SEN OLMUŞTU
Benle karışık sen yağıyordu,
Issız İstanbul sokaklarında
Obezdi yalnızlığın gölgeleri
Öfkeliydi terkedilmişliğin
Üfleyen rüzgarları
Yalnızca sen ve ben
Örtmüştük gündüz
Tek tük park ağaçlarının
Arasından süzülen hüzmeleri
Ve güneş Yakışıyordu
Teninin beyazına .
Birtek sen ve ben
Kıyılarına çarpıyorduk
Vapur iskelelerinin
Ve tüm insanları
İstanbul’un gözlerindeki
parıltılarda
kaybolmuşlardı
Süleyman Sönmez / 24 Haziran 2005 / / Kalbimin gerçek eşine karıma..






















Yorum Yazın
Daha önce yüklemediyseniz gravatar sitesine bir simge yükleyin.
Böylece yorum yaptığınız pek çok sitede e-mailinizi yazıp yorum yaptığınızda simgeniz otomatik olarak gelecektir.