İSTANBUL SEN OLMUŞTU
Benle karışık sen yağıyordu,
Issız İstanbul sokaklarında
Obezdi yalnızlığın gölgeleri
Öfkeliydi terkedilmişliğin
Üfleyen rüzgarları
Yalnızca sen ve ben
Örtmüştük gündüz
Tek tük park ağaçlarının
Arasından süzülen hüzmeleri
Ve güneş Yakışıyordu
Teninin beyazına .
Birtek sen ve ben
Kıyılarına çarpıyorduk
Vapur iskelelerinin
Ve tüm insanları
İstanbul’un gözlerindeki
parıltılarda
kaybolmuşlardı
Süleyman Sönmez / 24 Haziran 2005 / / Kalbimin gerçek eşine karıma..
SÜLEYMAN SÖNMEZ








2006 yılında kurduğum kültür sanat, eğitim, bilgisayar teknolojileri, fotoğrafçılık, bilim ve sinema başta olmak üzere 















Additional comments powered by BackType