112 ise şöyle, cep telefonlarımızda acil tuşu var çoğunlukla bunu hatırlamalı. Bir de herkes cep telefonuna hemen “ACİL” diye en yakın kimi varsa onu eklemeli.

Bir ilkyardım ekibi veya sağlık ekibi hastanın üzerinden çıkan telefonda ACİL ismiyle kayıt edilen kişiye bilgi verebilmeli.

İlkyardım bilgisi sadece kazalarda değil evde bir yemek yerken boğulan kişiye yardım ederken de gereklidir.

Mutlaka her vatandaşımız profesyonel kişilerden eğitim almalıdır.

Birde 112′nin önemi üzerine bir şeyler yazayım;

Yurdum insanı trafik kazası olunca ambulans geç kaldı , ambulans şöyle oldu ambulans böyle oldu der. İşin ilginç yanı kaza yerinde kimse 112′yi aramayı akıl etmez. Akıllarına geldğinde 112 arandığında bu sefer ambulans geç geldi der.

İşin medyatik tarafı var… Ambulanstan bir hastanın düşürülmesi haberleri gündemi işgal ederken , 112′nin yılda 1.000.000 (Bir Milyon ) hasta taşıdığını , hayat kurtardığını kimse görmez dile getirmez… Yazık…

İlkyardımcılara düşen görev profesyonel ekip olay yerine gelene kadar yaşamsal organların korunmasına yardımcı olmaktır. İlkyardımcının görevi ekip olay yerine geldiğine sona erer. Ambulans personeline karışmaya hakkı ve yetkisi de yoktur.

Ayrıca ; İşin yasal boyutu vardır… İlkyardım eğitimi almış “İlkyardımcılar” eğer müdahale etmezler ise yeni Türk ceza kanununa göre suçludurlar.

Ne dertliymişim

Bu tip bir yazı eklediğiniz için teşekkürler.

Hatta en önemli konu budur diyebilirim.

Her şey hayatı kolaylaştırmak, güzelleştirmek için değil mi?

Peki insanlar bu kadar kolay şekilde ölecekse ve yaşam bu kadar kolay elimizden uçup gidecekse diğer şeylerin ne kadar önemi olabilir?

Önce hayatta kalabilmek gerekiyor ki diğer şeyleri öğrenip uygulayalım.

Önce insan hayatı…

Ve bu nedenle de hepimizin doktor olmasına gerek yok, sizin gibi duyarlı olup kesinlikle bir ilkyardım kursuna gitmeliyiz…

Hepimiz toplum içinde farklı yerlere sahibiz, yaptıklarımızla gurur duymaya, sevilen beğenilen iyi biri olmaya çalışırız.
Bu ilişkiler ağını sağlamlaştırmak için kültürel faliyetlerde bulunur, gerek kendi başımıza gerekse çeşitli gruplar aracılığıyla müzik aletleri çalmasından tiyatro/dramaya, yamaç paraşütü kullanmasından yabancı dil eğitimine kadar bir sürü şey öğrenmeye çalışırız…

Lütfen dikkat edin! Tüm bunları kendimiz için yaparız ve nedenleri her ne kadar kişisel beceriler geliştirmek gibi olsa da aslında birçoğunu sosyal ilişkilerde kullanmak için kullanırız.

Peki bir insanı kurtarmak mı daha önemli yoksa turist arkadaşımıza İngilizce fıkra anlatabilmek mi? Yaralı bir çocuğu ambulans gelene kadar hayatta tutmayı başarmak mı daha önemli yoksa sualtı fotoğrafı çekebilmek için dalmayı bilmek mi?

Bu örnekleri binlerce kez binlerce çoğaltabiliriz… Tabii ki hepsinin yeri ayrı ve önemli ama hiçbir şey bir insan hayatını kurtarmak kadar önemli olamaz…

Çok kötü bir örnek olacak ama bunu yazmak zorundayım: Kendinizi kaza yapmış bir araçta çok zor durumda ölüm kalım savaşı verirken çaresizce etrafınızdan yardım beklerken düşünün…

Bir tarafta o zaman belki de ilk kez hayatın güzel olduğunu, ölmek istemediğinizi düşünerek aklınızdan geçirdiğiniz sevdikleriniz, bir tarafta sağınızda solunuzda koşuşturup hiçbir şey yapmadan telaş içinde çaresizce çırpınan insanlar… Birinin size elini uzatıp hayatta kalmanızı sağlayacak hareketi yapması o anda ne kadar önemli olur artık burasını siz düşünün…

Bu işi devletin insanlara duyurması ve şirketlerin çalışanlarına sosyal sorumluluk çerçevesi içinde vermeye çalışması çok küçük çabalar olarak kalacak ve bu kadar önemli bir konunun tam anlamıyla herkese yayılması hiçbir zaman sağlanamayacaktır.

Bence bütün okullarda sınıflara göre belli seviyelerde ilkyardım dersi verilerek, liseyi bitiren birinin bu konuda öğrenmesi gereken her şeyi öğrenmesi sağlanmalı…

Öğrencilere “Üç tarafı denizlerle çevrili, kendi kendine yeten, cennetten bir köşe…” olarak öğretiliyor ama…

Aslında “Üç tarafı sularla çevrili” olmasına rağmen denizleri ve suyu kullanamaması,
“Kendi kendine yeter” denilen ülkenin buğday ve hayvan ithal eder duruma gelmesi belki de o kadar önemli değildir ama şu “Cennetten bir köşe” lafı var ya, işte onun hiç bozulmaması için çok çalışmalıyız… Buna da resmi eğitim kurumlarında “İlk yardım” eğitiminin zorunlu olmasıyla başlayabiliriz.

Dikkat ederseniz tüm yazılarda kullandığım her İngilizce paragraf ve kelimeyi hem Türkçe hem İngilizce veriyorum.

Gelelim meselenin diğer kesimine hiç yurtdışına çıktınız mı? Hangi ülkeye giderseniz gidin kendinizi dil bilmediğiniz için huzursuz ve güvensiz hissedeceksiniz. Günümüz koşullarında dünyanın her yanındaki tüm bilimsel sosyal sanatsal paylaşımlar İngilizce yaşanıyor. Yine de İngilizce öğrenelim ama hayranı olmayalım diyorum.

Not : Baktım da bu yazıda İngilizce kelime yok görsel sembolleri mi kasdediyorsunuz ?

Lütfen şu yazımı okuyun ve dilimizin üstünlüklerini inceleyin.
http://www.gunesintamicinde.com/sanskritce-dillerin-anasi-ve-turkce-anadilim/