Ama olayın en acı yeri RTÜK başkanının da kendilerini desteklediğini, reklam payını arttıracağını düşünen reklamcıların açıklamaları. Hayretle izliyorum. Bir çok reklamcı arkadaşım var ama hiçbirisi kanlı para istemiyor. Halk sağlığından daha mı önemli bu reklam pastası ve TVlerin kazancı anlamıyorum…

Bundan 5 yıl önce kadar bir zamanda (yani 2002 yılında) Muğla’nın milas ilçesinde eczacılık yapan kuzenimle konuşuyorduk.
–Niye reklam vermiyorsunuz demiştim(gülerek)
–”Şöyle mi diyelim reklamda” dedi.
– Gel vatandaş gel! En iyi ilaç bizim eczane de en güzel öksürük şurupları bizdeeee!

…sonra birlikte güldük. Amacım şakalaşıp elenmekti ciddi değildim. Sanırım Doğa’da ki en büyük yanlışa sebep oldum. Biliyorsunuz enerji kaybolmaz biçim değiştirir. biim seslerimiz duyup işleme alınmış olmalı.

Evet traji – komik bir hikaye bizim ki. Sadece siz okuyanları ve Süleyman Bey’i biraz neşelendirmek istedim.
Eğitim oranımız bir kez daha gözler önüne serilirken. Batının labratuarında bir kobay fare olarak yaşamak sanırım bu dünya’da bir çok ülke gibi bize de piyangodan vurmadı!

Neyse devam edemeyeceğim. Bazen sinirlerim zor dayanıyor. Ama iyiyi umalım. Aynı bir Rum atasözünde olduğu gibi;

“Umudun olduğu yerde , hayatta vardır.”

Sağlıcakla kalın,

Cem