Bir konferansçı davet etmiştik okulumuza 6 yıl oldu. Dedi ki “Bir kurumun kimliğini tanıyabilmek için Google yeter.” Şaşırmıştım bu söze, bir psikolog neden böyle bir cümle kurar? Sonra asistanı sitemizi açtı. Site içi aramayı ASP ile programlamıştım, çalışıyordu. Belli kelimeleri aradı. “Sevgi”, “saygı”, “birlikte”, “paylaşım”, “anlayış” vb. Bu sınavdan harika bir sonuç almış olmalı ki gelmeye ve bizimle güzel bir gün geçirmeye karar vermişti.

Yıllardır bu desturu hiç unutmadım. Tanımak istediğim bir siteyi analiz etmek için insani terimleri aratıyorum site içinde. Eğer site katı uzlaşmaz bir kurum kültürünü yansıtıyorsa, sonuçta web sitesi kurumsal iklimin uzantısı olduğundan durumun vahim olduğunu anlıyorum.

Böylece büyük sitelerimizi aramak geliyor akla. En kötü sözler, elbette olumsuzlama sözcükleri, “…yasaktır”, “yoktur”, “olamaz” vb.

Google’da bir siteyi aramak içi yapılması gereken kolay: Arama kutusuna şunu yazın

Örnekler:
site:www.turkcell.com.tr sevgi
site:www.sabanci.com sevgi
site:www.eyuboglu.com sevgi
site:www.tupras.com.tr sevgi
site:www.arcelik.com.tr sevgi
site:www.vestel.com.tr sevgi

İşte aklınıza gelen her yeri arayın… Sonra düşünün. (Not: Amacım sevdiğim, tanınmış kurumlardan örnek vermek. Yani kurumları kötülemek amacında değilim)

Kendi web sitelerimizi analiz etmek bambaşka bir gözle özeleştiri şansı veriyor bize. Ne mutlu ki, Güneşin Tam İçinde’yi bugün aradığımda yazılarda 2000′den fazla sevgi sözcüğü yer aldığını gördüm. Bunun anlamı, ortalama bir yazıda üç kez geçiyor olması.

Bunu bilerek mi yapıyorum? Elbette hayır çok ikiyüzlü bir yaklaşım olurdu bu. Doğal akışında olan bir şey bu. Düşünürsek gündelik hayatta kaç kez söylüyoruz sevgiyi? Aşkı kastetmiyorum. Sevgililer bunu gerek kültürel, gerek duygusal olarak yoğun şekilde ifade ediyorlar. Ancak kapımızı açan insandan, bizden alışveriş eden müşteriden, bize telefonla bir şey sorandan bahsediyorum. Pat ! diye “Alo sizi çok seviyorum” dememizi beklemiyorum tabii Ama sesimiz sözümüz ne kadar sevgiyi anlatıyor?

Biz dünyaya ne kadar ifade ediyorsak o kadar varız. Aslımızı sevgiyi, aşkı anlatmalıyız. Hani Halil Cibran diyor ya Mevlana diyor ya “Aşk çocuklarıyız biz” diye. Bir nefes, bir soluk bir kaynaşmayız aslında. Neslimiz sevgi, organlarımızı yaşatan sevgi.

İşte size güzel bir deney. Wordpress sitelerinde ve büyük sitelerde gezin ve site içi arama kutularında sevgiyi arayın, sözlerden manaya. İçinden sevgi geçen siteleri bırakmayın. Sarılın. Siz sarıldıkça göreceksiniz, nasıl da parlıyor her bir pixelleri, nasıl hızlı yükleniyor site, kelimeler nasıl yüreğinize işliyor, gün geçtikçe daha iyi konular yer alıyor.

Hayatı anlatmak için bugün web sitelerini kullandım. Yarın belki soğuk kış günlerinin açlığında camınıza vuran serçe olurum, belki çoktan ölmüş gitmiş ama sesi bu kubbede kalan bir siluet olurum. Belki bir fısıltı, belki bir ilham olurum. Aslım sevgi olduğumda, ben ne toprak olurum, ne de ceset. Bedenlere can üfleyen ama herkesin onu değil, onunla başkasını istediği “Sevgi” olurum.

Kaynakça: Türkiye’nin 500 büyük kuruluşunun isimleri burada. Dilediğinizde sevgiyi arayın.
http://arsiv.sabah.com.tr/ozel/turkiyenin117/listebir.html