Eşimin yürüttüğü bir site var: cevherkutusu.com. İnternette arayın, o kadar çok sitede yazılarını çalmışlar ki. Hangi biriyle uğraşalım? O kadar iğrenç bir durum ki bu. Ama inanın ne söyleseniz nafile. Bir şeye gerçekten emek vermeyen kimse anlamaz söylediklerinizi.

İşin daha garibini söyliyeyim mi size. Bunu sadece bloglar yapmıyor. Haberturk.com gibi, Chip.com.tr gibi siteler de yapıyor. Tek farkları yabancı sitelerden araklamaları.

Mesela netmosfer.com’da dün gece yayınladığım bir haber var, windows güncellemesi ile ilgili. BBC’de görmüştüm bu haberi. Çoğunu çevirdim, bir kısmını da kendim değiştirdim ve siteme ekledim. Kimse anlamaz BBC’den aldığımı. BBC bile anlamaz. Ama vicdan işte, Allah korkusu biraz da. Altına koydum BBC’yi, linkini de verdim. Aynı yazı Haberturk.com’da yayınlanmış bugün. Onlar da BBC’den almış, daha doğrusu araklamış. Ama hiçbir kaynak göstermemişler. Onlara bu hakkı veren nedir? Büyük olmaları mı? Ne büyük tezat.
Bu onları istatistiki anlamda büyütüyor olabilir, ama bence ahlakî olarak küçültüyor.

NOT: Sizin uzun yorumlarınızdan cesaretle bu kadar uzun yazdım, kusura bakmayın.

Felsefem kesin değil elbette. Kesin olsa şurada yüzlerce yorum olmazdı. Farklı görüşler yayımlanmazdı. Bir fikri sunuyorum, otorite değilim, bir blog yazarı olarak şüphesiz ancak kendi kişisel fikrimi sunabilirim.

Bu fikrin eksik olduğunu düşünüyorsanız, buyrun görüşlerinizi sunun, üzerinde tartışalım, şu an yazı 60 binden fazla okunmuş. Bu binlerce farklı görüş var demektir. Fikrini sunan herkesin fikirleri bu yorum alanında yıllardır yayımlanıyor müdahale etmiyoruz.

Kısacası kimse sizin dediğiniz gibi “fikrini kendine saklamamalı”, gelişmiş bir ülke olmak istiyorsak Avrupa’nın temelini kuran ve gelişmiş her ülkenin temelini kuran, söz söyleme hakkına saygı duymalıyız. Hani özdeyişte dediği gibi “Fikirlerinden nefret etsem de, özgürce söz söyleyebilmen için canımı veririm”

Dilerim, bu yorumdan sonra tekrar yazıp fikirlerinizi paylaşırsınız.

Bu sistemde noterde olduğu gibi orijinal dosyanın bir kopyası da Tasdix’te saklanmıyor. Yani online bir belgenin değiştirilebilirliği çok yüksektir. Bu nedenle ben yazdığım yazıları Word formatına alıp öyle Tasdixliyorum keza fotoğrafları da. Bir anlaşmazlık halinde mahkemeye sunacağım orijinal kopya bu oluyor.

Aslında yıllardır yazıp duruyoruz. Noterler birlikte bir kararla artık devasa bir server ve güvenlik yazılımı ile dijital onay ve noterlik sistemine geçmeli. Devletin e-imza kullandığı bir sistemde halen noterlerin ıslak imza kullanması mantıklı değil.

Elbette birgün bu sistem kurulacak da farkında değiller maddi olarak da müthiş kayıpları var Ortada bir ihtiyaç var. Artık çözülmeli.

“Bir eseri Tasdix vb sistemlerle kayıt etmeseniz de yaratıldığı an telif hakkına sahiptir. Yani elinizde eser “Ben bunu yazdım, besteledim” diyerek geldiğinizde kimse birşey diyemez. Ama birisi “O benimdi benden çaldın” derse işte ispatlamak zorunda kalınır. Biz gerekirse, diye ürünlerimizi kayıt altına almak istiyoruz. Bir çok metot var. Kapalı zarfta kendi adresine taahhütlü postalayıp hiç açmamak, noterde tasdiklemek vb.”

Acaba yazımızı kendimize e-posta yoluyla yine kendimize yada belirli bir e-posta adrsine göndersek serverlar bu e-postanın tarihini kaydedecektir. Böyle bir yöntemi de yazılarımızın kendimize ait olduğunu kanıtlamak için kullanabilirmiyiz?
Delil olarak kabul edilirmi? cevabınız için şimdiden teşekkür ederim.

Yazmayacaktım ama yazıyorum, bir metnin altında bir ad olmasının yazar ve okuyucu nezdinde ortak olmayan tek bir nedeni vardır;

Okuyan için: Yazarın kimliğini bilme ve ona göre hareket etme.
Yazar için: Her açıdan kendini tatmin etme.

Bunun adı bencilliktir, o kadar. FAKAT ben de yazılarımın altına adımı ekliyorum peki ben bencil miyim? EVET, bu bencilliği nasıl değerlendirdiğiniz ile ilgili olarak, ben eğer yazımın altına adımı koyuyorsam, başka yerde bu yazıyı altında adım olmadan okuyorken sinir oluyorsam ben bencilim. Yani, adımın duyulmasını istiyorum, gurur duymak istiyorum, para kazanmak istiyorum, başkalarının benim sayemde para kazanmasını istemiyorum diye düşünüyorum daha doğrusu parası olmayanlar ulaşamasın, gurur vermeyecekse neden yaratayım, benden başkası bu işle para kazanamasın diyorum.

Pek bir bencilmişim, siz de öyle. Ama bunu kötü bir şey olarakta düşünmüyorum bu tamamen bizlerin yüzünden, bizi bizden korumak için ortaya çıkmış bir duygu. Daha önce de söylediğim gibi, insanlık geliştikçe, bu duygular körelecek ve bizler bu konuları konuşmayacağız.

“Sanatçısı ve üreteni olmayan ve yaratanı olmayan” sanat yoktur.

“Herkes yaratsın ve biz sömürelim” fikri tamamen tutarsızdır. Bunun sonucunda diğer emekle çalışılan her şeyin – örneğin sizin emeğinizle ürettiğiniz neyse onu bana vermeniz gerekir.- madem ürettiğim yazıya talipsiniz ben de sizin arabanıza evinize ve elbisenize talibim. Eminim memnuniyetle kabul edersiniz.

İnsanlık tarihi boyunca uygulaması yapılamayan ütopik fikirler bulunmuştur. Ama yaşamamıştır. Çünkü kendi içlerinde tutarsızdırlar. Hayalle gerçeği birbirinden ayıran şey tutarlılıktır. Ve hayalleri gerçeğe dönüştüren şey de tutarlılıktır.

Bir de çok güzel bir ayrıntı. Kurduğunuz cümleye bakalım mı?
Şöyle demişsiniz. “Bir dakika benim düşüncem nasıl tutarsız olurmuş?”

Anahtar kelime şu “Benim düşüncem.” Düşüncenize nasıl sahip çıkıyorsunuz değil mi? Çünkü o sizin. Bir de Mona Lisa’yı siz çizmiş olsaydınız ve Kara Murat’ta alıp gitseydi altındaki imzanızı da silip satsaydı o zaman ki tepkiniz görmek isterdim.

Sayın Sönmez yazınızı bir de wikipedi’de görünce Creative Commons nedir başlığı altına iliştiriverdim.

Sizi de Görsel Eserler Paylaşım Platformuna beklerim.
Sevgiyle

Örneğin biz site olarak, resim ya da fotoğraf beğendikten sonra, eser sahibinin deviant sayfasına kullandığımız resim ya da fotodan direk link veriyoruz. Ayrıca eser altına yorum yazıp en iyi dereceden oylama yapıyoruz, ayrıca yorumumuza eserini kullandığımızı, link verdiğimizi eğer paylaşılmak istenmiyora hemen kaldırabileceğimizi belirten bir açıklama ekliyoruz.

Şu ana kadar 100 küsur eser kullandık. Sadece 2 defa isteğimiz reddedildi…

Ayrıc konuya ilgili Süleyman Sönmez hocam da benzer bir çalışma yapıyor. Yazıların altına foto resim vs lerin kaynağını veriyor.

Ayrıca ne yazık ki ülkemizde hala yaptırımı olmayan CC lisansını da Süleyman Hocam anlatmış. Bu lisans kullanılarak kaydedilmiş eserin kullanım hakkı CC lisansının derecesi ile ilgili. Yukarıda anlataıldığı üzere…

Not: Süleyman Hocam keşke gelebilseydiniz Fikir Atölyesinin akşamına… Gerçekten çok şey kaçırdınız…

Arkadaşlarınız çok yanılıyorlar. Dünyada sadece dijital olarak üretilen milyonlarca eser var. Mesela kısa videolar üreten yönetmenler, az tanınan müzik grupları, tasarım işine yeni girdiği için daha dergilerde yer almayan sanatçılar.

Bu insanlar ne yapsın? Hakları yok mu diyeceğiz. Elbette hayır.

Zaman damgaları, noter tasdiki, tasdix sistemi çok büyük sitelerde yazınızdan bir kopya olması… Pek çok yöntem var.

Yine arkadaşlarınızın atladığı bir şey var. Sanatçılar yayınevlerinin aklına kötü şeyler gelmesin diye bu koruma metotlarını daha bastırmadan önce yapıp öyle sunuyorlar yayınevlerine.

Son olarak, kitap basımı azılıyor. Aynı Cd basmak yerine last.fm den ve Ipod için Internetten satış yapan sanatçılar gibi. Tüm yazılı yayın adım adım Internet yayınına geçiyor. Yakında çok daha sert cezaları görmeye hazır olun. Çünkü sahnedeki büyük oyuncular, dergiler, gazeteler, içeriklerinin çalınmasını artık hoş karşılamıyorlar.

Ben wordpress.com’da ufak bir site açtım (sonra ona yıllık 15 dolara domain de aldım) ve oraya çoğunlukla kendi yazılarımı koyuyorum. Üniversite tarih öğrencisi olduğum için alıntılamanın usulünü ve önemini oldukça iyi bildiğimi sanıyorum.

Benim asıl sorunum şu: Ya ileride yazdıklarım değerli bulunur ve onları çalmak isteyenler olursa? Yazılarımın telif hakkı kanunları çerçevesinde koruma altında olması için ne yapmam gerekiyor? Bilgisayar okuyan arkadaşlara sordum. Dediler ki ancak yazılarımı kitap şeklinde yayımlarsam koruyabilirmişim. İnternete koyduğum yazıların telif hakkı güvencesi altına girmesine imkân yokmuş. Yazınızdan bunun doğru olamayacağını anlıyorum. Acaba yazdıklarımın telif hakkı kapsamında şu andan itibaren korunuyor olması için şimdi nereye başvurmam gerekiyor? Cevap verebilirseniz çok teşekkür ederim.

Gelelim sorunuza çok beğendiğiniz bir yazıyı kaydedebilirsiniz okuyabilirsiniz zaten kullanım sözleşmeleri bunu sunuyor.

Ancak yeniden yayınlamak suçtur.

Mesela şifreli bir site kursanız. Ne Google, ne ziyaretçiler giremese sevdiğiniz yazıları oraya yapıştırsanız ve okusanız bir çözüm olabilir.

Fakat eşe, dosta arkadaşa okutmak yazan kişinin reytingini almak reklamlarına tıklanmasını önlemek, gerçek okunma sayısını tespit etmesine yine izin vermemek olur.

Kısacası tekrar yayınlama hakkı izne tabiidir. Yazarlardan izin almanız gerekir. Bunun anlamı izin vermezler değil. İsmi ve siteyi belirtip yayınlamanızı isteyen yazarlar da vardır.

Ama mutlaka kişiden yazılı izin alınmalıdır. Bu sizin için de iyidir. Kişi sizle bir anlaşmazlık yaşadığında elinizde bir e-mail bile olması delil teşkil edebilir.

Sizin durumunuzda ben olsam favorilerimi sevdiklerime yollamaya bakardım. Bunu yapan pek çok site de var.

Fakat (ve de tam da bu yazı ile denk geldi) bir süredir aklımda şöyle bir fikir var:

Her gün yüzlerce işe yarayacak içerikle karşılaşıyorum, sık kullanılanlar da dolup taşıyor, sonra tekrar okurum diye bilgisayarıma kaydettiklerim de, üstelik onlara her yerden erişemiyorum, zamanla yayından kalkan online içerikler de cabası..

Acaba, ücretsiz bir blog gibi bir yer edinip bu yazıları (kendim ve tanıdıklarım faydalansın diye) orada mı arşivlesem?

Problem de tam bu noktada başlıyor sanırım, sorunların en önceliklisi ise, karşılıklı iletişim – izin alma sürecinin zamanımı doğru değerlendirmeme engel olması…

Ne dersiniz?

Ürünler, düşüncenin yansımasıdır ve değerli olan düşüncedir, onun yansıması değildir. Edison patentlediği şeylerin arkasını getirememiştir, çünkü o ancak yansımayı çalabilmiştir. Halbuki destek görmeyen, maddi olarak zor durumda kalan Tesla bu incir çekirdeğini doldurmayacak buluşları edisona armağan edip, çok fena üst düzey, anlatsalarda anlayamacağım şeyler gerçekleştirmiştir ve sonrada “lanet olsun bu zamandaki patent sistemine” diyerek zaman yolcuğuna çıkıp zamanımızı terk etmiştir.

Ben size bireysel olarak haklarınızdan vazgeçin demiyorum, tüm insanlığın birden bu saçma patent ve telif kurallarına vazgeçmelerini söylüyorum. Yoksa tek başınıza yaparsanız elbette batarsınız. İşte bu sebeple benim bahsettiğim sistem ileride çok ileride insanın aklı ve mantığı, doğanın ve evrenin yasaları çerçevesinde hayata geçecektir. İnsanlar egolarından, hayvansal iç güdülerinden uzaklaştıkça, kıskançlıklarından bencilliklerinden vazgeçip para olgusunu yok edeceklerdir.

Ben biraz yoruldum açıkçası tartışmalarımız çok felsefik ve yorucu devam edecek gibi gözüküyor, sizi anlamıyorum demiyorum elbette anlıyorum ama daha önce yazdığım yazılar ışığında konunun bütününü düşünmenizi ve kişiliksiz hırsızlara sinir olmamanız açısından en azından kamuya açık yazılarınızı kısıtsız bir şekilde sunmanızı dilerim. Gerekirse yazılarınıza kendinizi belli edecek cümleler sıkıştırın, adınızdan örnek verin, sitenizden örnek verin, çoğunlukla bir hırsız bunlara dikkat etmeyecektir, dikkat etsede düşünce kendisine ait olmadığı için yerini dolduramayacaktır.

Ama bir kaç şeyi açıklamam gerek. Anlattıklarınızın çok uzak olmadığını görüyorum.

Kesiştiğimiz yerleri söyleyeyim.

Telif Hakları’nda 1. Kural yaygınlık ve zaman aşımıdır. Lütfen dikkat. Bu iki farklı şey şöyle işler. Mesela bu yazıda en üstteki resmin adını vereyim vermeyeyim çoğunluk Mona Lisa olarak tanır ve yapanın da “da Vinci” olduğunu bilir. E=mc2> dendiğinde Einstein der.

Dolayısıyla bilimsel birikim çok yoğun olduğundan tez ve kitap gibi özel çalışmalar dışında tüm teoremleri, denklem çözümlerini tüm elementleri keşfedenleri tek tek zikredip sayamayız pratik değildir.

Eskiden coğrafi keşifler yapanlar akıllıca bu durumu aşmışlar buldukları yere isim vermişler, (mesela Amerika) sonraları biyologlar buldukları canlıya kendi isimleriyle karışık isim vermişler, sonra doktorların buldukları aşılar ameliyat ve tedavi yöntemleri isimleriyle anılmış, bizden de bilimadamları isim vermiş. Daha sonraları bulunan elektronik mekanik icatlara mesela Tesla bobini, Edison Ampülü, Moore Kanunu gibi isimler verilmiş.

Bütün bunlar bir minnetin ve teşekkürün ifadesidir. Saygının ifadesidir. Çünkü o kişiler insanlık ailesine, kazandıkları maddiyatın çok ötesinde bir hayat vererek bilgi ve yaşam standardı kazandırmışlardır.

Mesela Edison ve Tesla yaşadıkları dönemde patent hakları ile yeni buluşlar yapabilmişler. Eğer önerildiği gibi hemen halka mal olsaydı ya da yoldan geçen genç bir bilimadamı buluşlarını çalıp “ben yaptım” diye ortalarda gezseydi (şu an webde yazı çalan yolunu şaşırmışlar gibi) maddi manevi destek bulup, ikinci buluşların yapamazlardı. Biz halen bir kilometrede boğulan doğrusal akımla boğuşuyor ve alternatif akımı, elektrik motorunu transistörü ve bilgisayarı bulamamış olurduk. Sanatçı, mucit ve her çeşit fikri hak yaratan insanlar büyük bir güçle desteklenmelidir. Bu insanlık için şarttır.

Dünya keşke cennet olsa, her diledğimiz gelse. Ama değil.

Dünyada mülkiyet var. Mülkiyeti reddeden hiçbir sistem yok. Hatta Çin gibi eski Rusya gibi ülkeler bile gizli seçkinlere mesela parti üyelerine bu özel hakları bu mülkiyeti verirken sanat ve matematik alanlarında isim ve patent hakkını titizlikle korudu. Mesela Kalaşnikov’u yapan adam devlet nişanı aldı, matematikte çığır açan ve milyon doları reddeden bilimadamı da aynı iltifatı gördü.

Özet geçiyorum. Zaman aşımına kadar -bu genelde bulan kişinin ömrünü kolayca kapsayacak bir zaman aralığıdır- telif ve patent hakkı korunur. Ondan sonra kamunun olur. Kimseye patent ödenmez ve telif verilmez.

Ama yine de insan olmanın ve kıymet bilmenin, teşekkür etmekten utanmamanın şerefine, ilkokulda matematikçi Gauss’un adı sevgiyle anılır ve şarkı söylenmeden önce besteci ve güftecisinin isimleri anılarak hakları teslim edilir.

Dünya hak üzerine kuruludur. Hakka saygı olmazsa insan da olmaz, medeniyette olmaz.

Hak bittiğinde bahaneniz ne olursa olsun ister fakirlik ister yoksulluk eğer çalıyorsanız, geriye çapulcu sürüsü gibi bir insan grubu kalmış demektir. Böyle toplumların sonu da bellidir.

Devamlı tekrar etmek istemiyorum düşüncelerimi, ne dediysem aynen geçerlidir

Bu arada araba konusunda; Herkes sizinle arabasını paylaşıyor olsaydı veya araba ortak bir mal olsaydı, arabanın bir aidiyeti olmasaydı acaba bu soru sizin için önemli olur muydu?

-Siz mendelyevin, newtonun, aristotalesin daha az bilinen-tanınan bilmemkimin keşfettiği olaylara insanlığa mal olmuş deyin, ama bunları kullanarak ortaya koyduğunuz çalışmayı kendinize özgü yapıp üzerinden değer elde etmeye çalışın, olacak iş mi bu!? Siz bu insanlardan daha önemli bir şeyler mi yaptınız nedir bu bencillik?-

Yukarıda sarf ettiğiniz bu cümle yakışıksız kalmıştır. Ki bu işlerin içinde (bir bilim insanı adayı olarak) olduğum için özellikle de batıda üst düzey bilgi akışının nasıl olduğundan birazcık da olsa haberim var. Gelelim bizim gibi popüler bilgi yazarlarına, frekanslarımızın uyuşmadığı besbelli çünkü benim kastettiğim nokta ile sizin kastetmeye çalıştığınız nokta arasında bir uçurum var. Benim koyduğum çalışma zaten olanı anlatmak ki ama bir farkla çoğunlukla yurt dışı kaynaklı çalışmaları yayınladığım için Türkçe içeriğin sıfır olduğu konularda yayınlar yapıyoruz neredeyse yani hem güncel hem geniş içerik hem de olanların analtıldığı içerikler bunlar. Bu söz konusu içerikler yeri geldiğinde Newton, Einstein yeri geldiğinde günümüz bilim insanlarından David Roundy, Stephen Hawking, Metin Mangır vs vs gibi bilim insanlarının çalışmalarının sonuçlarından oluşuyor ve en tabii şekilde kaynak kısımlarında bırakın kaynak kısmını içerik içerisinde A şahsı şu şekilde bunu yapmıştır ve diyoruz. Yani sizin baktığınız yönde biz o insanların işlerini kendimize özgü yapmıyoruz. Çünkü bana özgü olursa onu yayınlayacağım yer benim bilim sitem değil kaliteli bir bilim dergisi olacaktır (ingilizce). Sıkıntımız ne biliyor musunuz? Hani sizin bencillik dediğiniz mesele:
Ben günlerdir çalışıyorum ondan önce zaten eğitimimden aldığım belli bir birikimim var ve bunları ilgilenenlerle paylaşmak istiyorum. İşte kaç saat çeviri yapmışım, üzerine düzenlemesini yapmışım acaba yanlış mı yazmışım derken epey zaman alıyor ve zahmetli oluyor. Sonra kendi yayın kuruluşumda yayınlıyorum bir kaç gün sonra bakıyorum benim haberim olmadan o yazı alınmış ya kendi adına ya da bana atfederek yayınlıyor. İyi de hangi kitap yayınlandığında aynı anda iki yayınevinden çıkar? Hiç, en son böyle bir karışıklık olmuştu Cengiz Aytmatov’un son kitabında ortalık karışmıştı. Basılı yayınlarda bu şekilde ilerliyebiliyor da neden burada ielrleyemiyor? Sorun tembellik, açıkçası bir yazının 10 sitede tekrar ve tekrar yayınlanması kadar SAÇMALIK yoktur. Böyle bir delilik de sadece biz de var… Şöyle bir durum var o yazı sadece benim yayınımdan paylaşılmayacaksa ben niye o yayını yani web sitemi kurdum ki? Akıl var mantık var bir de göz nizam olsa tamam olacak… Birşey soracağım siz herkesle arabanızı, evinizi sonuna kadar paylaşıyor musunuz? Ya da başka bir şeyinizi, SANMIYORUM!

Gökhan Bey, her şeyden önce, “iyi bilgi” “temiz bilgi” üzülerek söylüyorum ki çok fena görecelidir. Bunu kabul ettiğiniz zaman bir bilginin temiz mi kirli mi olduğuna ancak kişinin kendisi karar verebilir, bu düzende de buna kendiniz karar verirsiniz benim an içerisinde ütopik olan düzenimde de kendiniz karar verirsiniz, buralarda bir fark yok.

Bahsettiğiniz çalıntılama sorununun çok basit bir kaç çözümü var, birincisi elbette sunmamak ki en kesin çözüm. İkincisi hırsızlığın neden yapıldığını anlayıp buna göre davranmak. Peki neden hırsızlık yapılır amacı nedir? Hırsız elinde var olmayan bir değere sahip olmak amacı ile hırsızlık yapar, burada bir kaç çözüm var, birincisi hırsızı yok etmek, ikincisi herkese aynı değerleri vermek, üçüncüsü kimseye hiç bir değer vermemek ve dördüncüsü değerleri ekonomik anlamda değersiz, yarar açısından değerli kılmak. İlk üçü yıllarca denenmiştir hala denenmektedir fakat dördüncüsü hiç denenmemiştir. Değerleri ekonomik anlamda değersiz kılmak demek, herkesin açıkça ulaşabilmesi, bir kısıt olmadan kullanabilmesi demektir. Böylece basit hırsızlık ortadan kalkar. Ekonomik değeri olmayan bir malın hırsızı olamaz.

Gelelim her yerde aynı yazının olmasına; sizin koyduğunuz ve/veya benimsediğiniz yasalar, kurallar ve yasaklar bunu engelleyebilir mi? Mümkün değil. Eğer bir sistem için insanlar tarafından konulan kurallar sistemin işleyişinde etkili olmuyorsa o kurallar doğal, evrensel yasalarla çelişir demektir. Dünyanın düz bir tepsi olduğuda bir zamanlar kuraldı, yasaydı aynı şekilde düşünmeyenlerin kafası kesiliyordu. Bazı fizik yasalarıda bir zamanlar yasaydı, ama bunlar yalanlandı çünkü evrensel kurallara , doğa yasalarına aykırıydılar, işte aynı şekilde bu üzerinde tartıştığımız kurallarda bir zaman sonra yalanlanacaktır.

Ben kopyala yapıştır yaparım altınada adımı yazarım demedim lütfen dikkat edin, ben bunun kanunsal bir yasak olamayacağını ancak ve ancak etik bir yasak olabileceğini söyledim ve ağır bir biçimde bunu yapanın kişiliksiz olacağını da savundum. Yiğidi öldür hakkını ver değil mi ?

Kaynak konusu ise şu şekilde; Tezininiz, ödeviniz veya bir araştırma makalenizi yazarkan “Bugün biliyoruz ki bir elektronun aynı anda hem hızı hem de yeri tespit edilemez.” Bu kaynak gösterilemeyen herkesin bildiği size göre insanlığa mal olmuş cümlede gene sizin sisteminize göre en az üç tane çalıntı terim/kuram vardır. Eğer sisteminize uyup bunları kaynak göstermeye kalkışsaydınız 10 cümlelik makaleninz 5 puntoyla 25 sayfa tutardı. İşte bu sizin kabul ettiğiniz sistemin nasıl evrensel kurallara uymadığını ve kendi içinde bile nasıl çeliştiğini, çelişkiyi ortadan kaldırmak adına bazı bilgilere kaynak göstermenin gereksiz olduğu yanlışınızı kanıtlamaktadır.

Siz mendelyevin, newtonun, aristotalesin daha az bilinen-tanınan bilmemkimin keşfettiği olaylara insanlığa mal olmuş deyin, ama bunları kullanarak ortaya koyduğunuz çalışmayı kendinize özgü yapıp üzerinden değer elde etmeye çalışın, olacak iş mi bu!? Siz bu insanlardan daha önemli bir şeyler mi yaptınız nedir bu bencillik?

Ben bir düşünceden bahsediyorum, sizse insanların hatta Türklerin hareketlerinden, ben bir kavramın değiştirilmesini savunuyorum sizse insanların hareketlerinin değişmesini istiyorsunuz. Doğru yanlış göreceli olduğu gibi bu değerleri biçende bireysel olarak siz değilsiniz. Bir topluluğun doğru kabul ettiği bir şey bir diğer topluluğun yanlışı olabilir, bu nedenle bahsettiğiniz doğru sizin topluluğunuzun doğrusudur. Burada hangi doğrunun en doğru olacağına karar verebilecek tek öğe doğa ve evren yasalarıdır ve sizin sisteminiz yukarıdaki sebeplerle bu yasalarla çelişir. Sistemini düzeltte gel hadi bakalım

Bilgi insanlığın gelişimi için yararlıdır doğrudur ama kastınız hangi bilgiden… Çünkü bir kirli bir de temiz bilgi vardır. Kirli bilgi sizin tarif ettiğiniz şeklidir; kaynağı,yazanı belli olmayan ve sadece bir kaynakta değil çoğulcu şekilde paylaşılmış üretimlerdir veya içeriklerdir. Temiz bilgi ise yazanın belli, referansları belli ve kimin yayınladığı belli üretim veya içeriklerdir.

Kirli bilgi insanlığın gelişimine katkıda bulunmaz çünkü güvenirliği sıfırdır! Ve düzensiz bir bilgi akışı kimseye fayda getirmez. Benim savunduğum fikir şudur, temiz bilgi! Bakın A kişisi B konusunda güzelcene bir yazı hazırlamış yabancı bir kaç kaynaktan da yararlanmış. Sonra C şahıs bu yazıyı okuyor üstüne referansları takip ediyor onları da inceliyor. Sonra daha farklı kaynaklara da ulaştıktan sonra B konusu üzerine A kişisinin yazdığı yazıyı daha da geliştirerek üzerine bir şeyler ekleyerek yayınlıyor ve referanslar kısmında A kişisinin yazısına da link veriyor… Sonra A kişisi vay be bunları yeni öğrendim diyor vs vs. Googleda da ilk bir kaç sırada bu iki yazı var ve bu B konusunda arama yapan kişi iki zengin içeriğe sahip bir yazı ile karşılaşıyor. İşte temiz bilgi budur, doğrusu da budur. Üstüne üstlük insanlığın gelişimini sağlayacak düzen de budur.

Doğa evren yasalarına nasıl aykırı oluyormuş? İfadenizi daha da açıklamanızı temenni ederim…

Diğer yazıyı üretirken çalma merasiminiz de çok harika bir yanılgı… Neden derseniz yazının kaynakları kısmı var bu kısım ne işe yarıyor acaba. Ha yararlandığınız kaynaktan alınıtınız olacak birkaç cümle bu durumu yazı sahibi ile görüşerek izin aldıktan sonra cümlenizin sonuna veya başına bir dipnot ekleyerek buradan altıntı yaptım diyorsunuz. Yani dünyada bu böyle ilerlerken biz de niye tam tersi isteniyor hiç anlamıyorum. Aslında anlıyorum da orası biraz duygusal oluyor… Yani neden doğru değil de yanlış yolu izlemeye çalışmak istiyorsunuz sadece kendi çıkarlarınıza uyduğu için mi??? Oh ne ala bedavadan ben site açacağım, bedava siteye içerik koyacağım sonra yan gelip yatarak para kazanacağım… Hangi dünyada yaşıyorsunuz acep sorabilir miyim?

İleride değişecekse bu düzen ben hiçbir zaman yeni bir içerik üretip de google ahalisine içeriğimi sunmam, üyelik sistemi getiririm bir şeyler yaparım ama asla ve asla üretimimi bu şekilde sunmam. Yani gelecek o sistem içerik üreticileri tarafından hoş karşılanmaz ve sizin gibiler de aynı yazıyı döndürüp döndürüp alıntılarsınız ::D

Zihniyet değişmeli, üzümünü ye bağını sorma misali yaşamaya çalışmak ne haktır yahu!

Herhangi bir eserin aynen aktarılması-kopyalanması, üzerinde hafif veya ağır değişikliklere gidilerek tekrar sunulması veya başka bir coğrafyada-dilde başka biri tarafından şartlara göre düzenlenip sunulması *bence* tamamen serbest ve karşılıksız olmalıdır.

Bu insanlığın gelişimi için en gerekli ve yararlı şeydir, aksi takdirde bugünkü gibi bazı insanlar çoğa bazı insanlar aza tamah etmek zorunda bırakılırlar.

Fikirler, yazılar, eserler, ürünler ve benzeri olgular kimsenin tekelinde değildir, patent düzeni ve bu telif kanunları doğa-evren yasalarına tamamen aykırıdır.

En basit örnekle; bu düşünce şekli ile, cebinde para olmayan bir çocuğun dondurma yeme hakkını elinden almış olmakla beraber parası olan çocuğun yediği dondurmayı sadece izlemeye ve imrendirmeye yöneltiyorsunuz.

Ayrıca ve en önemlisi yazı yazarken/ürün elde ederken daha önce edindiğiniz bilgi birikimini savunduğunuz sistemde çalıntı değilde meşru olarak görüyorsunuz, halbuki sizin savunduğunuz sisteme göre düşüncelerinizi oluşturan birikimlerinizinde mutlaka bir sahibi vardır ve siz onlardan çok acayip çalıyorsunuz bunları halka mal olmuş şeyler diye nitelendiriyorsunuz ancak kendi ürününüzü kamuya açık olarak sergileyip kişiseldir diye damga basıyorsunuz, çok saçma değil mi?

Patentler ve telifler kıskanç ve bencil insanlar içindir arkadaşlar, bir eseri/ürünü kopyalayarak ileten kişi eğer eser sahibinin ismini vermiyorsa veya tamamen kendi yapmış gibi gösteriyorsa o da kişiliksiz bir insandır ve bu sorunlar tamamen *etiktir* kesinlikle yasalarla karşılık bulunamaz suç-ceza kapsamına giremez.

Faydalı bir eseri kimin ortaya çıkardığı eser sahibi hariç diğer insanlar için hiç önemli değildir, önemli olan insanlara bunun faydasıdır ahmet yapmış mehmet yapmış insanlar için en ufak bir önemi yoktur.

Evet kısaca düşüncelerimi özetledim, şimdiki düzen elbette benim bahsettiğimin tersidir ancak ileride değişecektir hiçbirşey kimsenin tekelinde değildir, olamaz.

Şimdi reputation istiyorum bu kadar yazdım emeğe saygı lütfen

Önce şunu söylemeliyim ki biz (siz) ne kadar yazarsanız yazın insanlar bunu anlayamayacaklardır. Sizin gibi kaç blog yazarı var ki ! Her yaptığına dikkat eden haklara saygılı olan .
Adamlar internetten her gün çalarak yaptıkları site/bloglardan sadece para kazanma amacı içerisindeler. Yani hakmış telifmiş, onların umrunda değil. “KİM UĞRAŞIR BU KONUYLA” deyip çalıyorlar ve çalmaya da devam edecekler.

Ne yapılabilir konusu ise daha zor çünkü yapılabilecek bir şey yok ! .
Yanılmıyorsam sizin de katıldığınız 5. blog yazarları toplantısında ben de vardım orda da bunu bayağı bir tartıştık ama bir sonuca varamadık. Tasdix dediler adam ordan çıkıp, “ben her türlü tarihi onayı değiştiririm” dedi.

Yani demek istediğim bunun önüne sadece bilinç ile geçilebilir, fakat insanlar (bazı insanlar) bu bilincin farkına varmak İSTEMİYOR…

http://www.turkmag.com/calakalem/ihbar-et/Emek-Hirsizlari-Sanal-Eskiyalar-Ipliginiz-Pazara-Cikiyor

Diğer yandan gururla söylüyorum ki, biz bu “emeğe saygı” mevzusunu bir adım daha öteye taşıdık. Yazılarımızda kullanılan resimler, fotoğraflar deviantart.com sitesinden alınmaktadır. CC lisansı var ise lisans türüne dikkat edip her halukarda kişinin o çalışmasına, kullandığımız resim, fotoğraf vs’den geri bağlantı verilmektedir. Ayrıca beğendiğimiz oranda da çalışması oylanmaktadır. Hepsine ayrıca teşekkür notu iletilip, çalışmanın altına yorum şeklinde turkmag.com’daki kullanıldığı adres eklenmektedir.

Yine gururla söylüyorum ki, öncelikle Türk kullanıcıların eserlerine yer verilmektedir.

Sevgili @ssönmez. Merak etmeyiniz hocam. Biraz daha bilinçlendirme ve örnek olma ile katedilecek yol çok daha hızlı kısalmakta.

Ne siz, ne de biz, ne de burada verdikleri emeklerden, gösterdikleri saygıdan zerre bahsetmeyen arkadaşlar hep var ve vardılar… Çalana çırpana oranla sayıları az da olsa yaptıkları ile çok ama çok öndeler…

Kimileri vardır, üretir,
Kimileri vardır tüketir.
Kimileri ise iki arada bir derededir.
Ne adam gibi üretebilir,
Ne de adam gibi tüketebilir…

Adam 3 saat içinde e-postama damladı. Dediği şu “Bana basın yoluyla hakaret ediyorsunuz.” “Yoo” dedim. “Eylem; çalmak, bu eylemi yapan şahsa verilen ünvan da; hırsızlık”.
Cevap şöyle “Senin yazına sahip mi çıktık. Ne kıymetli yazın varmış. Al adresini vereyim.”

“Hayır” dedim. “Sitenin her yerinde izin alman gerekiyor yazarken aldın. O yazıyı komple kaldıracaksın sonra ben de ismi kaldıracağım.”
Anlaştık yazıyı sildi. Ben de yazıyı sildim. Sonra sohbette emniyette bilgi işlemde çalıştığını hatta karakolunu öğrendim. Başımdan aşağı kaynar sular indi.
“Siz yasayı korumakla yükümlü olanlar bunu yapıyorsanız, biz ne yapalım” dedim. Neyse mesele bitti mi benim için? Evet. Bir daha yazımı çalmadı almadı.

Bugün bir öğrencimin sitesinden içerik çaldığını öğrendim. İnanamadım. Öğrencim lisede ve zehir gibi bir çocuk. Güzel yazıyor. Oradan içerik çalmış. “İsmi bulamıyorum” dedi. Doğrudan e-mailini verdim. Aynı yoldan geçmiştim. Şöyle demiş ben onu başka sitenin RSS’inden çektim. Peki çektiğin sitenin adresini niye yazmadın. Hatırlamıyorum. Yine suç. Başka siteden aldığını iddia ediyorsa yine suç. Tüm yazıyı zaten alamaz. Bir paragraf alıp bağlnatı vermesi gerekiyor.

Şu anda düşünüyorum. Bu kişiyi komiserine, amirine mi şikayet edeyim? Neden akıllanmıyor?
Şerefli bir üniformayı taşıyor. Ülkemizin devletini temsil ettiği bir makamda üstelik, ne yapayım? Ben onun makamına ve hizmetine ondan çok saygı duyduğum için hatasına verip hemen ismini siteden kaldırmıştım. Hatta arkadaşlara bile yanlışlık olmuş sorun yok deyip meseleyi kapatmıştım. Ama halen ekran görüntüleri elimde. Cep telefonundan çalıştığı yere kadar. 4 – 5 sitesi var. Mutlaka birinden birni okumuşsunuzdur. Tusul’a oylla’ya webiket’e yazı yolluyor.

O zaman bilinçlendirmek birinci derecede önem taşıyor.
Ben onun bu topluma verdiği hizmetin hürmetine ve kötülere, “polis bunu yapıyor dedirtmemek için” bu konuyu yuttum dile getirmedim. Çünkü polislik, askerlik, doktorluk gibi can ortaya konup toplum için maddi unsurları boşverip hizmet eden insanların şerefine leke sürdürmem.

Evet, yapılacak tek şey kalıyor. Telekom’un bu siteleri kapatması için gidip savcılığa dilekçe vermek. Bu kadar basit. Az bir zaman içinde daha ciddi sonuçlar doğuracak emsal davaları nasılsa göreceğiz.

Neden mi?
Chip, PC Net gibi dergiler Ocak ayında diyelim 30 bin basıldıysa bu site 60 binden fazla okundu. Bu dergilerin sitelerinin ise yüzbinlerce kez ziyaret edildiği şüphesiz. Basın Internet’e kayıyor.

Internet’teki telif hakları artık basının dikkatini çekiyor. Bu eskisinden daha titiz şekilde ele alınıyor. Bunun meyvelerini toplayacağız.

İki haftadır yazmadığım bloguma yeniden yazmaya başladım. Bloglarında yazan anlatan duyuran hatta çalıntı içeriği protesto için sitelerini kapatan tüm dostlara ve bu ansiklopedik yazıyı sıkılmadan okuyan okuyuculara teşekkür ederim. Yazı binlerce kez okunma yolunda gidiyor. Sanırım birşeyler değişmeye başladı.

Siz olmasaydınız ben bunu tek başıma başaramazdım. Sağ olun.

Not: Konu hakkında yazanlardan ricam: lütfen yorum yazarak sitelerindeki konuların adresini eklesinler.

Adamın iletişim adresi yoktu onun için bir yazısına yorum bıraktım. Hiç sanmıyorum ama bakalım ses çıkacak mı? Bu tip birşey daha önce de olmuştu ve utanç duvarına iletmiştim. Ama sonuçta bir işe yaramadı. Bunda da yarayacağını sanmıyorum. Yazılarda yazarın ismi bile gözükmüyor. Bu tip birşeyin umrunda olacağını sanmıyorum bu adamın. Umarım yanılıyorumdur.

Hakan, ben eklentiye baktım. Güzel çalışan bir eklenti. Ama alternatif olarak server yorulmasın, sayfa hızllı açılsın diyorsanız şiirleri imaja dönüştürmeyi siz de yapabilirsiniz. Teşekkür ederim destekleriniz için.

Da Vinci, en güzeli utancduvari.org’a ekran görüntüleri ile arkadaşı bir şikayet edin. İletişim kanalıyla kendisini uyarın. Kaldırıp hatasını anlarsa ne ala. Öteki türlü bu şekilde okundukça gayet kötü bir imajı oluşuyor.

Bu arada şu tesadüfe bakın ki biraz önce bir sitede 5-6 tane yazımın hiçbir kaynak belirtilmeden aynen kullanıldığını yani çalındığını gördüm. Aynı sitede Kodoman’ın blogundan ve http://www.evrim-teorisi.org‘dan da çalınmış pek çok yazı var.

Öncelikle ülkemizde çok kolay bir şekilde suistimal edilebilen bu Telif Hakları meselesine eğildiğin için asıl biz teşekkür ederiz. İnsanların bilinçlendirilmesi konusunda çok güzel bir iş yapıyorsun.

Geçen gün önerdiğin Wordpress eklentisini bu hafta deneyeceğim bir aksilik çıkmazsa. Sana bahsettiğim “şiir telif haklarının ihlali” konusunda bir caydırıcılık olabilir bu eklenti dediğin gibi. Sen de denersen eğer, tecrübelerini bizimle paylaşırsan çok sevinirim.

Kolay Gelsin

Da Vinci, sitenizde yazdığınız destek yazınıza ve alıntı kültürüne verdiğiniz bu güzel temel taşına teşekkürlerimi lütfen kabul edin.

Gün geçtikçe daha çok insan anlıyor ve sanatsal hakları anlayışla karşılıyor. Kaliteli sanat, kültür kazanımları ve toplumun eğitimi için bilgilendirmeye devam etmeliyiz.

Çok güzel ve faydalı bir yazı olmuş. Tebrikler. Hırsızlığı meşru gören hastalıklı zihniyetin bir son bulması lazım. Yazınız bu yolda atılmış önemli bir adım bence. Elbette Volkan gibi kafasının dikine giden ve kendisine göre gerekçeler yaptığını haklı görenler her zaman olacaktır ama yapılanın yanlışlığını farkedip bu yoldan dönenler de olacaktır. Bu güzel yazı için tekrar tebrikler ve teşekkürler.

Belki bu uygulama işinize yarayabilir.

http://ni9e.com/public_domain_donor.php

Hani derler ya “Arabanda sağlam alarm vs. varsa hırsız uğraşmaz kolay olan arabayı seçer”

Çalanların biraz işlerini zorlaştıralım. Eğer blog değil, şiir yayınlamak isteniyorsa, aynı sorun bende de var. Ben de flash içine gömüp e-dergiler gibi sayfaları çevrilen şekilde şiirlerimi yayınlamak istiyorum.

Ama şu olabilir. Wordpress için yeni bir plugin buldum. Daha deneyemedim de. Prensip olarak yazılan yazıyı imaja resme döndürüyor. Şiir tek parça bir fotoğrafa dönüşünce en azından içindeki şair kısmı kalabilir. Yani çalanın texte çevirmek için OCRlarla uğraşması veya imaj işleme programlarıyla uğraşması çok eziyettir. Kimse yüz sayfayla uğraşmak istemez.

Bu metodu Türk Sanat Müziği güftelerini veren bir sitede gördüm.

Diğer bir çare ise bu şiirleri ancak okunabilecek şekilde küçük yazı fontuna getirip Noter’de onaylatmak. Böylece daha çok şiir tek sayfaya sığıyor ve harcanan para azalabiliyor. Ayrıca Noterlerin şiir gibi eserlere uyguladığı tarife daha düşük olabiliyor. Bunları bizzat bir noterle konuşup öğrendim

Tasdix sistemi kanıt gösterilerek açılan bir dava ben duymadım. Birisi açsa da biz de emsal dava olarak duyursak.

Hey, Wordpress için bahsettiğim eklentinin adresini unutmuşum :
http://wordpress.org/extend/plugins/textimage/

Evet bir rüzgar gibi geliyor alıntıya saygı duyanların yazıları ve çalışmaları. Sağ olun arkadaşlar.

İyi yapılan her iş ödülünü alacaktır.

Zahmetsizce flickr fotoğrafları arasından Creative Commons etiketlileri buluyor lisans problemi yaşatmadan yazınıza ekliyor. Tam konunun üzerine geldi ki çok kullanışlı bir olay.

Plugin / Eklenti : http://www.photodropper.com/wordpress-plugin/

İlk olarak sizin gibi ailelerin, toplumun yapıtaşı olan nitelikli insanların varlığı nedeniyle hizmet vermekten yorulmuyorum aksine onur duyuyorum.

Biliyorum ki insanların işine yarayacak. Yoksa bu ölçekte her biri farklı disiplinlerde yüzlerce sanatsal, bilimsel yazıyı istediğim kadar eğitimli, kültürlü olayım, başaramazdım. Bir insanı insan yapan sevgi ve saygıdır.

Sizden gördüğüm sevgi yüzümü güldürüyor ve yeniden can buluyorum yola koyulmak için. Bu nedenle yüzbinlerce okuyucum olmasına rağmen yorum yazıp beni teşvik edenlerin gönlümde yeri çok ayrı.

Bu makale süratle okunuyor. Üstelik sitenin barındığı server’de sürekli sorunlar olmasına, sayfaların bazen açılmamasına karşın, kimilerine göre “bu sıkıcı ve gereksiz yazı” binlerce kez okunacak biliyorum. İşte o zaman yeniden yazmaya başlayacağım.

O arada boş durmuyor size bomba gibi konular hazırlıyorum. Dönüşümüz muhteşem olacak yani.

Görüşmek üzere.

Not: Siteniz çok güzel ve programcı gözüyle programlar da çok değişik. Elinize sağlık.

Sinan cidden en büyük sorun bu, çalınan veya kopyalanan içerik birbirinin aynı yazıları doğuruyor. Sonra o konuda danışmak istediğinizde her siteye tek tek soruyorsunuz, hiçbiri gerçek bir cevap veremiyor. Asıl yazanı bulana dek zaman ve enerji kaybediyorsunuz.

Üstelik “şu yazıyı beğendim siz de okuyun buyrun linki” demek insanı küçültmez, büyütür. Saygın konuma getirir. Ama çalmak en aşağı noktaya indirir.

Ali Kaya, kişiler bazı şeyleri karıştırıyor. Kimse bize ve size “Bakın, biz telif yasası hazırladık. Hatta hapis ve cezası ve para cezası var, canınız isterse uy” demiyor. Kanun çıktığı andan itibaren geçerliliği var. Bir kanun hiçbir zaman nedensiz çıkmıyor. Yüzlerce, binlerce kötü kullanımdan sonra hak sahiplerinin artık çözüm isteğiyle oluşuyor. Yani önerdiğiniz yazılarda insanlar “bence…” deyip fikirlerini yazıyor. Evet, fikirler güzel ama bir avukat tuttuğunuzda ve çalanları yakaladığınızda o “benceeeeler” eriyip, “özür dilerim lütfen davadan vazgeçin” oluyor. Gündelik hayatta herkes ya müzik indirip, ya film indirip bir şekilde yasaları çiğniyor. Peki bu iş ne zamana kadar böyle gidecek?

Çalıntı yapmak; müzik indirmek, film indirmekten daha kötüdür. Çünkü siz birinin müziğini yasal olmayan şekilde alırsanız, halen o müziği çalan söyleyen o kişidir. Hatta birinin romanını korsan okuyan için bile halen yazar bellidir.

Ama makalenizi çalan sizi yokeder. Siz yok olursunuz. Artık kimse onu kimin yazdığını bilemez. Bu çalmanın en korkuncudur. Evladınızı kaçırıp “Senin ailen biziz” demek gibidir.

Bu nedenle Batı medeniyeti bilimde ileri gitmiştir. Fikri Haklar, mülkiyet haklarının en üstünde yer alır. Hiç kimse İsviçre Basel’de üretilen bir ilaç patentini izinsiz alıp burada kullanamaz. Dünyayı yıkarlar.

Genç Haritacı yorumunuz için teşekkür ederim.

Ceo Yavuz, aslında yapacağın zor değil. Çin’le ilgili bir görsel bulduğunda sitenin iletişiminden iste. Eğer sitede zaten alabileceğin yazıyorsa kaynak ver. Ücretsiz sitelerden yararlan. Çin’deki basın sitelerine başvuru yapıp, referanslarını gösterip görsel iste. Yani senin durumun daha kolay ,çünkü popüler bir siten var ve her çeşit desteği vereceklerine de eminim.

Osman, sana cevabımı şiir yazarak vereceğim.

Bir zerre için evrenler olur
Bir aşk için Mecnun olunur,
Sanat için yananlar elbet
Suskunlukta can bulur.

Bu sürede, sitelerinde yazarak konuya dikkat çeken gerçek dostlar Uğur Samsa, Ömer Enis, Eminimsi ve peykit’te gönül desteği veren Sunipeyk, e-mailleri ile hem konunun anlaşılması için büyük destek olan Eda Suner‘e, Teknoloji Herşeyim ‘de konu açan Hakan’a, yorum desteğiyle weberuhi‘ye teşekkürlerimi bir borç bilirim. Atladıklarım varsa beni affetsinler hemen hatırlatsınlar keyifle yazılarına ve çabalarına link vererek burada bu sıcak dostlukta anayım.

Ömer Enis’e özel not: Dostum bu tavrımı desteklemek için hem yazı yazdın ve siteni günlerce kapattın. Bunu hiç unutmayacağım sanırım. Çok ama çok teşekkür ederim.

Sayın Süleyman Sönmez ne yazık ki ülkemizde oturmamış olan hukuk alt yapısı ve adli düzen, bilinçsiz ve üretimden alabildiğince uzak duran, üretmektense çalmayı, hakların eser sahiplerine ödeme yapmamayı erdem sayan, birçok forum ortamında çalıntı eserleri yayınlayıp utanmazca altına emeğe saygı yazmayı tercih edenleri ne yazık ki cesaretlendiriyor.

Sizin yaptığınız bireysel çıkış çok önemli ve gerekli ancak yazılarınıza devam etmelisiniz. Hırsızlar değil benim gibi çocuklarına monitör başında sanat, bilimsellik, kültür ve emek nedir diye sitenizi örnek gösterenler kaybetmiş oluyorlar. Aslınsa siz ve sizin gibi düşünenler olarak biz kaybediyoruz ve hırsızlar yeni çalıntılar peşinde koşup duruyorlar. Hırsızlarla mücadele etmeye devam etmek şartıyla sakın onlara bu fırsatı tanımayın.

Yorum boyutunu geçen bu yazımı sizin gibi bilgi, kültür, sanat emekçilerinin sayılarının artmasını ve tüm emekçilerinin , tüm üreticilerin yasal haklarının korunabildiği bir ülkede yaşamak ve çocuklarımızın yaşamasını dileyerek sonlandırıyorum. Bu hak mücadelenizde yalnız değilsiniz. Çalışmalarınızda başarılar dilerim

konuyu açtığınız için teşekkür ederim. Yazmayı kesmenizi de çok anlamlı bulmuyorum…

Telif hakları konusunda sizi okuyarak bilgileniyorum, açıkcası pek bir bilgim yok. Benim blogumda 3-5 resim dışında hiç kimse hak edicek bir şeyi de yok. Haber aldığım ajansları da kaynak gösteriyorum. En çok haber ve foto aldığım Çin devlet radyosu beni bizzat tebrik edip “yazılarınızda yardımcı olabiliriz” demişlerdir. Ama foto konusunda çoğunu Google’dan alıyorum kimin olduğunu bilmiyorum Yanlış bişey belki de ama ben blogumdan para kazanmıyorum. Sadece paylaşmak için yazıyorum. Türkiyede Çince hakkında kaynak çok az. Bu aralar yazamıyorum 3 – 5 çapulcuyla uğraşıyorum.

Kafayı yedirten bir başka husus ise; adam diyor ki “Benim yazılarımı izinsiz alıp kendi bloğunuzda yayınlayamazsınız.”
Bir başkası “Bunu anlayamıyorum” diyor. Kimse anlamak zorunda değil. Net cevap; SANANE!
…

Maalesef bu sonucun doğacağını biliyordum. Umarım değerini bir gün biliriz… Tek tek değil hep beraber..

Bu hazır portallar yaygınlaştı ve bilen de bilmeyen de kendini webmaster zannetmiyor mu sinir oluyom Allah’ıma.
Ben karşı değilim ama hatta ben de portal sistemleri geliştirmeye çalışıyorum ama bunu kopyala yapıştırla çalıntı yazılarla hit almaya çalışıyorlar.Ya aslında hocam bu konuyla ilgili bir yazı yazsan bloga çok iyi olacak.
Konu şu : Hazır portal ve forum sistemlerinin interneti çöplük haline getirmesi diye.

Emeğe saygı çığırtkanlarına bakın bir sitelerine.%98 çalıntı içerikle dolu. Yine bunlardan biri hazır asp portalcı arkadaşa kızdım. “Ya” dedim “Sen emeğe saygı diye millete dert yanıyorsun ama sen çalıp çırpıyorun.”
Dedi ki : “Benim hazırladığım gifleri temaları başkaları izinsiz kullanıyor ben de emeğe saygı kalmadı ”
Adam zaten önceden de kopyala yapıştırcıydı. Hem başkası çaldı diye kendi de daha fazla çalmalı mıyd?

Bence okullara tartışmalı ders (zorunlu din dersi gibi) koyacaklara telif hakkı emeğe saygı gibi dersler koysalar daha iyi olacak bence.

Ayrıca gazete, pc dergileri de bloglarlardan hep çalıntı yapıyor. Yani balık baştan kokuyor.

Bu arada Süleyman hocam sana Wolkanca konusunda katılıyorum. Doğru bir tespit ve çekinmeden bir anlatımınız için tebrik ediyorum.
Biliyorsunuz nette de günlük hayatta olduğu gibi pasif insanlar çok.

“Sen yanmasan, ben yanmasam, biz yanmasak; nasıl çıkar karanlıklar aydınlığa?”

Not: Yukarıdaki söz yoruma bağımlı değil. İçimden geldi, yazdım. Yazmaya verilen aranın uzun sürmemesi dileğiyle.

EĞER YAZDIKLARIMIZ ANLAŞILMIYORSA, YAZMAMIZIN DEĞERİ DE YOKTUR.

OKUYUCULARIMA SAYGI İLE DUYURULUR.

Düzen şu anda böyle diye her şeyi boşveremeyiz. Bizim düzeltmemiz lazım. Düzelmesi için elimizden geleni yapmamız lazım.

valla benim “işim gücüm blog” demem hayatımın anlamı demek değil (: bodoslama girmişsin bana oradan. benim daha başka işlerimde var mesela kimsenin bilmediği bir iş, bir sürü web işininde danışmanım. blogcular arasında benim kadar sosyal adam yoktur,

şunu belirtmeliyim, o kavga hır gür dediğiniz şeyi bizzat ben planladım (: yani bu bir taktik, bu bir gerçek yani her zaman kavga dövüşlü tv programları daha çok reyting alır. bloglar da da bu bir taktiktir, ha tabi dozu ayarlamak gerekiyor. bildirgec meselesi unutulack gibi görünmüyor , her neyse bunla ben ilgilenmiyorum.

benim blog yazma anlayışıma göre yazdıklarım benim için kıymetli değerli değil. yazdıklarımı kıymetli yapacak olanlar okuyanlar ve onu beğenenlerdir. bu yüzden hiç bir zaman aaa ben şunu bunu yazdım bu da benim yazımdan esinlenmiş yok efenim çalmış demem, demedim, demeyeceğim. böyle bir girişimde bulunduğumu da yıllarıdr blog yazan biriyim düşünün böyle bir şey düşündüğümü ve yaptığımı da kimse görmemiştir, diyemez, çünkü fikrim yukarıda yazdığım gibi, ben yazdığımın değerini kendim vermiyorum, ona değerini okur veriyor, ve zaten bende çok farklı yazıyorum, yazmak her yiğidin harcı değildir. hocam mesela sizin gibi yazmak çok zordur. çok fırın ekmek yemesi gerekir adamın.

hocam siz izin verirseniz çizeriz yazarız. izin vermiyorsanız yazmayız çizmeyiz. izin verdim de çizelim seni ülkede demokrasi var gerçi doğru ya nasıl da unutmuşum, ifade özgürlüğü filan haaa tamam ben çizerim ya izne ne gerek var.

süleyman hocam sizde sanatçı tuhu var, bu konularda çok hassas olmanız doğal. ben sadece çokta fazla bunun üzerinde durmamak gerektiği kanaatindeyim, web üzerinde bir şeyi hele tek başınıza idare ettiğiniz bir medya yı bu tür şeylerden korumak çok zor, imkansız hatta.

ha pilli gibi bir şirket olsanız onların ki gibi avukatlarınız olurdu en azından bu işleri sizin için kovalardı siz de kendi işinize bakardınız. şimdi işi gücü bırakıp bu çalıntılanan şeylerin peşinde koşturursanız saçma olur bana göre.

ben bu ülkede iyi işler yaptığıma inanan biriyim. en azından web2 ruhunu, sıradan halkın web de kendi fikirlerini sunması olan, blogların ülkede ki popülerliğine bir katkım olduğunu düşünüyorum.

insanların bir birlerinin şurasını burasını çekiştirmesine de alışığım açıkçası hiç etkilenmiyorum ben sadece oyunu kurallarına göre oynamaya çalışıyorum. bilgirgec.org sitesinde pe nis büyütme den tutun bin bir türlü işkembeden içerik varken, benim şaka yollu yazdığım etek altı görüntüleri aaaa volkan etek altı görüntülerini yazmış diye anlamsız çekiştirmeler yaparken ben bunlara hiç aldırmadım cevapta vermedim benim blogum çünkü onlara cevap verecekti veryior da.

ha siz çok harika bir yazar olabilirsiniz ama bu yazdıklarınızı okura iletemezseniz, bir farkındalık yaratamazsanız işte bu ziyan olur, işte ben de bu noktada en başından beri bir prensip içinde ilerleyerek, işim gücüm blog derken bunu ne kadar ciddiye aldığımı belirterek, arada popüler kültüre de hizmet verdim mesela etek altı görüntüleri (: ne bileyim ona benzer. bunu onaylayan biri değilim ama farkedilmek için bunu yapmam gerekiyordu.

bana göre eğitimli ya da eğitimsiz, hoca ya da profosör bilemedin taksici, bana göre webde bu alıntu, çalıntı konularına girmeye fikirsel alt yapımızı henüz müsait değil ülke olarak. zaten kanunlarda pek müsait değil, ha olsa da uygulama zaten bir önceki yorumum da da yazdığım gibi içler acısı bir durumda, siz ara sıra fotoğraf makinenizle birlikte istanbulda adliyelerde gezin hocam, bir tavsiye.
padon filmini de çok severim, benzerini yaşamış biri olarak (:

kısaca ben kimsenin emeğini falan küçümsemiyorum, sadece bu şeyleri düşünebilecek, yani aman yazımı çalmışlar, aman blogumu çalmışları düşünecek kadar büyümedi ülkemizde henüz bloglar diyorum. ha bu yazdığım sadece bloglar için.

bir diğer mevzu da link vermişsiniz zaten benim makaleme, orada ben yazmışımdır ki;

Bana göre bir blogger yazdıklarının başka bloglarda yayınlanmasına üzülmek bir yana bundan keyif duymalı, çünkü zaten sizin yazdıklarınız özde sizden bir şeyler taşıyorsa, daha doğrusu üslup ve tarz olarak size özel, size ait ise bu nerede yayınlanırsa yayınlansın sizindir, bunu olduğu gibi yayınlayan varsa ve kendi yorumunu getirmemiş ise bu içeriğe, o işi yapan bir zaman sonra sıkılacak ve devam edemeyecektir, internet tarihinin sayfalarında gömülüp kaybolacaktır. Oysa siz ve o yazınız o etik olamayan alıntı işini yapan arkadaşın da yardımı ile internette veya blog okurlarının aklında kalacaksınızdır.

bu gayet açık, özgün size özel bir eserse bu ki yazmak ta bir sanattır, bunu alıp olduğu gibi başka bir yere koyulursa bu sizindir ki yine, bunun altına yazar ahmet diye yazarlarsa o zaman zaten onu yazan kişinin ahlaksızlığıdır. ki bunu yapan bu işi sürdüremez, buda tecrübem diyelim kaşar bir blogcu olarak.

blog yazarlığı gelişmiş ülkelerdeki gibi mesela amerikada bir seçim kampanyasında bile etki yapıyor düşünün o bizde de bizim ülkemizde de mertebeye ulaşmasını diliyorum ve inanın çok karamsarım bu konuda şu anda, çünkü hiç kusura bakmasınlar ben bu ülkede adaletin hiç adil olmadığını düşünenlerdenim, dolayısıyla hukuk ve demokraside ucundan accık var ve bundan dolayı biz çatlak bir ses çıkartırsak herhalde bizi de ceza evlerinde çürütür bunlar.

arz ederim

Çalışmayı bırakıp hırsız çetesi kuralım mı?

Nasılsa hukuk çalışmıyor. Değil mi? Hatta kurmuşken blog mafyası kuralım.

“Savcılar da çalışmıyor” diyorsun, e polisler de boşa maaş alıyormuş, demek ki hapistekiler yoldan toplanmış. Adalet durmuş yani. Deneyelim mi?

Hay Allah, yurtdışında izinsiz müzik indirme yapan 250 vatandaş tutuklanmış ve astronomik para cezaları kesilmiş.
Kim demiş birşey yapamıyorlar diye? Ya Avrupa’da durum nasıl?

Sanırım bilerek konuşmak lazım.

Herkes yaptığı için ederini biçer. Eğer sen yazdıklarını kıymetsiz buluyorsan başka. Ama kıymetli buluyorsan ve paylaşmak istiyorsan yazılarının altına dersin ki,
“Bunlar benim üretimimdir. Ama paylaşmayı seçiyorum. Bu nedenle GPL lisansla Vikipedi gibi paylaşıyorum.”

Hah o zaman bravo derim. Ama sevmediğin bildirgec’ten yazı alarak olmaz bu iş. Sağdan soldan günlük gazetelerden yazarak olmaz. Olur da saygın olmaz.

Ben seni yıllardır tanıyorum. Kendi yazdığın yazılara çok değer veriyorum. Çünkü o eski yazılarında kullanıcılara birşey öğretme sevgin vardı. Bildiğini paylaşma çaban vardı. Şimdi ise sadece ağız dalaşını kazanma çabasındasın. Ya da sayısal çokluk gözlerini kamaştırıyor diyelim. Her Allah’ın günü yok ki bir insan sitene gelip Volkan böyle yapma, gidişin gidiş değil diyor sen se şunu hesaplıyorsun

BİZİM MEDYAMIZ GİBİ NE YAZARSAN KAVGA ÇIKACAĞINI BİLİP KARŞINDAKİNİ KIZDIRIP REYTİNG SAĞLIYORSUN.

Bak sana elinden geldiğince saygıyla davranan bana da laf geçirme telaşındasın.

Şimdi Süleyman Hoca’ya bak ne dedim, diye karikatür mü hazırlayacaksın? Yazı mı yazacaksın?

Bu şekilde sevgiyi bulacağını düşünüyorsan etrafına bak derim. Sanal dünya gerçek değildir.

Ve her insanın yaptığı herşeyin karşılığını bulacağı bir gün mutlaka vardır.

Yani, sizin mantığınızla bakarsak şehir eşkiyadan geçilmez, zaten allak bullak olan trafik, kanun, nizam, ahlak tümü biter.

Afferin böyle devam edin. Allah’tan memlekette mağara devrine dönmek istemeyen ahlaklı insanlar da var.

“Bloglar mı kaldı çözülecek?” diyorsun ama sitenin mottası bile “İŞİM GÜCÜM BLOG” tüm hayatını, zamanını, adadığın şeyi küçümser gibi yapma.

Bütün çabamız insanlara öğretmek. Unutma ki ben bir öğretmenim. Yüzde yüz değil ama %80 başarı bile benim için başarıdır.

Durup bu acaip gidişi seyredemem.

Yoksa aynaya bakıp kendime insan da diyemem.

Not: Süleyman Hoca neden kızdı? neden böyle bir cevap yazdı Volkan’a diye merak edenler için Volkan’ın yazısı
http://blog.wolkanca.com/alinti/

evim soyuldu, arabam çalındı. savcıya gittim, böyle böyle, dilekçemi verdim, bana ters ters baktı, tamam imzala şunu git numara al vs. vs. adalete gittiğine pişman oluyor insan. ohoo örnek çok. ve hepsi gerçek bizzati yaşadım.

internet de ki, web deki hukuktan önce gerçek hayatta çmzülecek, halledilmesi gerekn çok iş var bu konuda. bırakın yazdığınız blogun alıntısını veya çalıntısını benim evim mevim soyulmuş hukuk yolları uzun ince.

bence eskiye nazaran telif hakları konusunda şu anda insanlar en azından biraz daha bilgili, ve birazda sanatçılar ve yapımcılar web ve teknolojilerinin engellenemez gelişimini engellemeyi bıraktı sanırım, holivud da çıkan filmler daha sinemada yayınlanmadan internetten dvd olarak satışa sunulmaya başlamış ben daha ne diyeyim.

açıkçası ben blogların bu işi bu kadar çok ciddiye almasına şaşıyorum, sanki normalde her şey günlük gülistanlık ta bir web, bloglar kaldı çözülecek sorun olarak.

Yalnız anladığım kadarı ile Fair Use olayında hem fikir olmadığımız bir nokta var. Evet sözlü ya da yazılı izin ile alınıtı yapmak veya eserin bir kısmını yayınlamak mümkün. Ama Fair Use kanuna göre Fair Use kapsamına giren bir kullanım için izin almak zorunda değilsiniz. Eserin telif hakkı saklı olsun olmasın Fair Use kapsamında hiç bir izin almadan yasa kapsamında ki sınırlamalara uyularak kullanılabilir. Ama Türk Telif Hakları Kanunu’nda bu tarz bir uygulama yok. Eğer bir eserin telif hakları saklı deniliyorsa bunu kullanmak için mutlaka eser sahibinden izin almak zorundasınız.

Bu yüzden Fair Use Türkiye kanunlarında yok dedim.

Tasdix gibi uygulamalarında doğru anlaşılması lazım. Bir eserin telif haklarına sahip olabilmek için bu tarz bir servise kaydettirmek gerekli değil. Eser yaratıldığı anda hakları zaten yaratıcısına aittir. Bu ve bunun gibi servislerin amacı sadece eserin ilk önce sizin tarafından yaratıldığını ispatlama konusunda kanıt sağlamasıdır.

Medya işine geldiği gibi görüyor olayı.

Fair Use olayı Türkiye’de elbette geçerli. Neden geçerli olmasın? Alıntı kuralları, kitaplarımızda basılmış. Sözlü izin almak, yazılı izin almak ve tanıtım amaçlı bir müziğin ilk 30 saniyesini dinletmek suç değil.

Ayrıca Amerika kaynaklı milyonlarca eser bu şekilde kullanılabilir.

Bir eseri Tasdix vb sistemlerle kayıt etmeseniz de yaratıldığı an telif hakkına sahiptir. Yani elinizde eser “Ben bunu yazdım, besteledim” diyerek geldiğinizde kimse birşey diyemez. Ama birisi “O benimdi benden çaldın” derse işte ispatlamak zorunda kalınır. Biz gerekirse, diye ürünlerimizi kayıt altına almak istiyoruz. Bir çok metot var. Kapalı zarfta kendi adresine taahhütlü postalayıp hiç açmamak, noterde tasdiklemek vb.

Sonuçta amaç önce kendinde olduğunu ispatlamak. Zaman damgası vurmak.

Telifte zaman aşımı 70 yıl gibi ama ülkeden ülkeye değişiyor. Bir eserin değiştirilip eser sayılması için şartlar değil de, eser tanımına dikkat etmek lazım. Yazının en sonunda linkleri vermiştim. Oradan bakabilirsiniz.

Erdinç, merhaba, ben Süleyman Abi olarak telif sorunlarını dinliyorum

Vikipedi’deki maddede böyle bir başlık var. Tamam ama bu bizi bağlamıyor ki. Neden mi? Ben şimdi kalkıp Flickr’a CC ile fotoğraf yollayıp simgeleri seçsem kim karışabilir? Tüm dünyaya çektiğim fotoğrafı yayınlayabilirim.

Asıl sorun ülkemizde “Creative Commons bedava, kapış kapış demek değil” i öğretmek. Bazı hakları saklı, sözünü anlatmak. Kısacası kaynak belirtmenin, izin almanın, bin dert savan bir ilaç olduğunu, gönüllere suveren, ömrü uzatan, aşkları güçlendiren, hoca nefesi gibi bir şey olduğunu anlatmak

Biraz da espriyle anlatayım. Ansiklopedik cevaplardan yoruldum

Bu alanı Güzin Abla’ya yazarmış gibi içimi dökmek ve tanımadığım ahmak hırsızlar hakkında bahsetmeyi düşündüm ama vazgeçtim. Merak ettiğim bir şey var, umarım yardım edersiniz.

Vikipedinin Creative Commons maddesinin bir yerinde şöyle bir açıklama vardı.

“Türkiye’de hazırlık aşamaları Bilgi Üniversitesi bünyesinde devam etmektedir.”

Bu yazılanlara bakarak bu creative commons yaptırımının ülkemizde geçersiz olduğu sonucu çıkar mı, yoksa ben kendimi boşuna mı üzüyorum?

Sevgiler veya saygılar!

Bu telif hakları yasaları aslında çok açık ve seçik değiiler. Oldukça karışık yasalar. Örneğin Fair Use (adil kullanım veya centilmen kullanım) ile ilgili madde Türkiye’nin (ve başka bir sürü ülkenin) telif hakları yasalarında yer almıyor. Tabii burada sözü edlien eserin telif hakkı ihlalin bağlı olduğu ülke kanunları gibi şeyler önemli.

Ayrıca bildiğim kadarı ile orijinal bir eseri yayınladığınız zaman o eser size ait oluyor. Yani bir yere tasdik ettrimenize gerek yok. Bu eserin sizin tarafınızdan yaratıldığını ispatlayabiliyorsunuz telif hakları size aittir (Eda Suner’in sitesinde yazının altına copyright yazmanın ülkemizde geçerli olmadığı iddiası tam olarak doğru değil)

Gene telif haklarının süreleri eserin tipine ve bulunduğu ülkenin yasalarına göre değişiyor. Dolayısı ile bir kitap veya resim bir süre sonra telif haklarını kaybederek kamuya ait oluyor. Marka ve logolar için sanırım durum daha farklı.

Son olarak gene bildiğim kadarı bir eserin değiştirlmesi ile elde edilen eserin orijinal bir eser sayılabilmesi için bazı şartlar gerekiyor. (Tam olarak neler, bilmiyorum)

Başta aşağılık medyamız olmak üzere, işi bu olanlar bu hırsızlığı yaptıkça başkalarına laf anlatmak o kadar da kolay olmuyor tabii.

Örneğin bugün gözüme çarptı. Neatorama diye yabancı bir blogda Araba logolarının evrimi ile ilgili uzun bir yazı vardı. Hatta bende bununla ilgili bir yazı yazdım. Ama bugün bir baktım ki Milliyet gazetesi kendi sitesine utanmadan Otomobil logoları böyle doğdu diye koymuş yazılanları aynen Türkçe’ye çevirmiş. Kaynak tabii ki yok. Sayfanın altında da kocaman Copyright Milliyet yazıyor.

E senin saygın! medyan böyle yapınca sokaktaki adamdan ne bekliyorsun?

Yani tüm hakları saklı. Kullanamazsınız.

Flickr’daki fotoğrafların tümü Creative Commons değil. Ünlü fotoğrafçıların telif haklı fotoğrafları da var. Yani kişi “paylaşılmıştır” diye not düşmedikçe bu sembolleri eklemedikçe o fotoğrafın telif hakkı vardır.

Ayrıca Creative Commons ile işaretli fotoğrafların neredeyse hepsinde fotoğrafçının adının belirtilme şartı vardır. Dikkatlice okumak lazım verdiğim kaynaklardan.

Bak örnek bir fotoğrafta sayfanın sağında en altlara doğru CC etiketlerini simgelerini görebilirsin.
http://www.flickr.com/photos/dincordero/393989788/

http://www.flickr.com/photos/aloalosabine/515547074/sizes/l/in/set-72157600002335576/

Bu fotoğrafın durumu nedir?

Kendisi Blog Toplantısı 2007 gibi herkesin okuduğu ve müthiş detaylı yazımı benden izinsiz, hem de link bile vermeden alıntı yaptığını iddia ederek sitesine ekledi Üzerine de kendi çektiği videoları ekledi hem de o gün. Sonra okuyucu grubuna kendi yazmış gibi bir de e-mail attı.

Açıkçası onu yıllardır tanıyorum. Hiç aklıma bu tür birşey yapacağı gelmezdi. Kendisini uyaran yorum yazdım. Bir süre sonra ayıp olmasın diye yazının linkini ekledi. Dedim ki “Ben yazımın hepsini, hem de daha bugün alman için izin vermedim. Alıntı yapmak bir paragraf almaktır. Sense tüm yazıyı sormadan almışsın. Üstelik bu detayda uzunlukta yazı almak çalmaktır artık.”

Defalarca yazdım. Sonunda onu dünya aleme rezil edeceğimi kavrayıp (çünkü o sırada binlerce blog yazarı yazımı okuyordu ve makalenin sonuna bu yazıyı çalan “sayın leothemaster” diye ek koymam tam istediği gibi tanınmasını sağlardı.) defalarca e-mailine yazmam ve sitesine yazmamdan sonra yazıyı kaldırdı.

İlk iş e-mail listesinden çıktım. İkinci iş MSN listemden silip blokladım. Üçüncü iş yazdığı ve yaptığı hiçbirşeye bakmamaya karar verdim. Ne yazarsa yazsın okumuyorum.

Senin yazdığın yazıyı da arakladığını duyunca “hah dedim Leothemaster klasiği.” Yani canım onu meşhur etmek istemediği için bunları anlatmadım.

Ama şimdi kalkıp tek kelime etmesin. Buraya da yorum yazmaya falan kalkmasın. Ekran görüntüleri ve sayfa kopyaları halen elimde silmedim. Hem ispatlarım hem de bu sefer hiç ummadığı işler açarım başına.

Kısacası herkesin ne mal olduğu ne olduğu bu küçük camiada kısa sürede anlaşılıyor.

Ben halen leothemaster adıyla yollanan yazılara Oyyla’da, Tusul’da, Webiket’te oy veren arkadaşlara acıyorum. Kendi yazıları çalındıktan sonra uyanacaklar. Bu kişinin hayali meşhurluğuna katkıda bulunmaktan başka bir şey yapmıyorlar.

İşte sayın leo ya yazdığım uyarılar: http: //leothemaster.spaces.live.com/blog/cns!2B0CF3A8EC712858!4152.entry#comment sayfanın en altına bakın. Link vermiyorum. En ufak bir desteğim olmasın diye.

Biraz araştırınca aynı kişiden seninde muzdarib olduğunu gördüm. Ben o kişinin takma adını “hırsızmaster” diye taktım gerçek takma adını söylemeyim zaten sen anlarsın. Şimdi ben bu adama yaptığının yanlış olduğunu bildiren sert bir yazı yazdım. Utancduvarına verdim. Tusul’daki tüm yazılarının altına yorum olarak yazdığım yazının linkini attım. Hatta o yazıyı Tusul’a eklemiştim ve benden sonra yazı ekledi yani görmemesi için kör olması lazım.

Sitesine bildiripte niye çaldın demek istemiyorum. Bir tarafım git göster linki düzelttir diyor, diğer tarafım “oğlum görmemesi imkânsız. şimdi bir de sitesine girip o adama katkı sağlama” diyor. Sitesine attığım tek tık ona bir katkı sağlamaz ama vicdanım el vermiyor işte. Bu bana taş atanın elini öpmekle aynı gibi geliyor bana. Zaten hırsızlığı da kendisine katkı sağlamamış. Çaldığı yazı 135 defa okunmuş o da 2 haftada. Yani yazının kendisine ahım şahım bir katkısı olmamış.

Ama kızdığım şey şu 4 yıllık blogcuyum deyip, bilişim dünyasında elit bir yerdeyim deyip ( bence, bunu demek ruh hastalığı derecesinde ego gerektirir ) benim yazımı çalıyorsa bu işin üstüne giderim. Gidebileceğim son noktaya kadar da gitmek istiyorum. ÖSS çalışmalarından arta kalan vaktimde hazırlamışım o yazıyı, uğraşmışım hatta bir seri haline getirmişim ve bayağı bir uzatacaktım. Fakat şimdi korkuyorum ya bu da çalınırsa diyerekten yayınlayamıyorum. Açıkcası birçok yazı bekliyor. Ben de seninle aynı durumdayım. Birçok fotoğraf, yazı ve videoyu yayınlayamıyorum.

Bu hırsızmaster’ın ilk olayı değil son da olmaz. ya diğerlerinide çalarsa düşüncesiyle bekletiyorum. bloga girip bakarsan yazdığım yazı sayısının azaldığını, blogun güncel olaylarla ilgili olan videolarla dolduğunu görürsün. Çünkü inan korkuyorum. Ya bu da çalınırsa diye. Benim o kadar zaman harcadığım bir yazıyı birileri 1 dakikada sitesine kopyalayacak diye. Seni en iyi anlayanlardan biri benim abi. Gerçekten güzel yazı yazmışsın. Şimdi sana o kadar derdimi anlattım müsaade edersen bir soruda ben sormak istiyorum:

demişsin ki;
“…Hürriyet bile öylesine bıkmış olmalı ki bazı haberlerin altına “Bu haberi izinsiz yayınlayan hakkında yasal işlem yapılacaktır” yazmaya başladı.”

soru:
bu konuda gerçekten yaptırım uygulatabilir miyiz? yani dava açsak sonucu bir yere varır mı, yoksa mahkemelerde zaman mı öldürürüz?

Çünkü gerçekten kafama takılıyor bu iş. bende dersaneme uykumu almış bir şekilde gidebilirim. Ama birşeylerden feragat ediyorsam karşılığınıda almak istiyorum umarım anlamışsındır sen de beni.