Bostancı’da Martılar

Bugün balıkçıya gittim
Bostancı’da
hamsi istemişti eşim,
güzel bir hava vardı.
Sonra balıklar temizlenirken
martıları seyretmeye başladım.

Rüzgar oyuncuydu
sık sık yön değiştiriyordu.
Onlar bir askeri bölgeden rehine kurtarmaya çalışan
helikopter pilotları gibi,
aynı noktada durmaya çalışıyorlardı.
Müthiş bir görüntüydü
nasipleri olan balıkların üstünde
sabitlenmiş
rüzgar onları savururken nefes bile almadan konumlarını koruyorlardı.
İçlerinden biri aniden balıkçının tentesine indi.
Derin içli gözleri vardı
martılar diğer kuşlardan büyük olur,
ama insana çok yakındırlar.
Aslında evcil kuşlarla yabanıllar arasındadırlar
gözlerine baktım
öyle onurluydu ki.

Hayat onu yaratışıyla onurlandırmıştı
başı dikti
ve müthiş bir sukutla
dünyayı gözlüyordu.
Hiç kaygısı yoktu
büyük ihtimalle karnı doymuştu
Ansızın aklıma Martı ustası geldi
derin derin aslında sadece bir giriş olduğunu sezdim kitabın
kalbime açılanlar yanında
şu ana dek öğrendiklerimi döktüğüm hikayelerdi
ya yeni öğrendiklerim
ya onlar konuşursa ne olacaktı
derin bir sızı oturdu içime
asla anlatamadan ölebilirdim
oysa dünyaya bu öyküyü bırakmak istiyordum
tıpkı kendimin bir öykü gibi
yaşayıp sona erişi gibi,
o martı gibi isimsiz
ama onurlu
başı dik
sukut içinde
milyonlarca martıdan biri olabilirdim
adım Jonathan olmasa da
ben de taşta yaşayabilirdim. (Livingstone)

…………………………

Süleyman Sönmez 29 Eylül 2006