Blograzzi son altı aydır kolej çocuklarının takıldığı cafeler gibi olmuştu aslında.Şu yaşamı umursamayan cahil kolej çocukları gibi yani.

Blograzzi kendi kendisini öldürdü.

Not: Birileri benimde bloglarımdan bir tanesini sisteme kayıt etmiş.Sadece gülüyorum.
Site açılmadığı için fireshot ile göstermek istedim.

http://img46.imageshack.us/img46/7838/blograzziie8.jpg

Mesela “Sizin gibi düşünmüyoruz bizce haksızsınız” bile bir cevaptır değil mi? Beğenmesek de cevaptır.

Onu bile alamıyoruz.

Kısacası konserlerde ” Tarkaaaaan!” diye haykıran kızlara Tarkan nasıl bakıyorsa, sanırım yekili kişiler de üyelerine blog yazarlarına öyle bakıyor.

İlgi alaka, güç ve para demek hayran üyeler.

Ama insan olarak değerleri sıfır. Çünkü insana değer veren yönetimler insanlara cevap yazarlar. Belki bin kişiye değil, ancak yüz kişiye bile olsa yazarlar. Bilmem anlatabiliyor muyum?

Bu yazı 2000 civarında blog yazarı tarafından okundu.
Ama tek yetkili yorum yazmadı.

Ayrılacağımızı açıkladıktan sonra bir çok blog ayrıldı. Hatta öyle bir dikkati kendilerine çekme telaşı yaşadılar ki bu bahsin burada başladığı bile unutuldu. Amaçları bu yazının aldığı tepkiyi gördükten sonra sansasyonel bir kendilerine dikkati çekmeye çalışmaktı.

Bu hiç hoşuma gitmedi. Çünkü bilimsel nedenler unutulup, duygusal bir tepkiye ve saçma bir blograzziden ayrılma modasına dönüştü. Yani ayrılanların nedenleri mantıklı olmalıydı. Öteki türlü sanki bir kamplaşma varmış gibi hareket edilecekti. İnanın bu son derece anlamsız bir olay olacaktı.

Şimdilerde konu hakkında yazanlar buradan aldıklarını aynen kopyalayıp aniden ilham gelmiş gibi yazıyorlar.

Konu intihalinden sonra “ilham intihali” yaşıyorlar.

Ama onlar bile bu eleştiriyi irdelemişken, konunun esas muhatapları cevap yazmaya tenezzül etmedi.

Dolayısıyla aradan geçen zaman çok doğru bir karar verdiğimi gösteriyor. Bu bir çok şekilde içiçe geçmiş ilişkiler ağında zarar görmemize çıkar ilişkilerinde ismimizin çaktırmadan çizilmesine, blogrollardan çıkarılmamıza, seminerlerde konuşmacılığı çağrılmaktan vazgeçilmesine yol açtı.

Daha neler neler. Ama canım yazmak istemiyor. Çünkü amacım bu değil.

Tekrar ediyorum istatistik bilimiyle bana bu farklı skaler büyüklüklerin nasıl aynı listede ölçülebileceğini bilimsel bir cevapla açıklamaları. Sanırım boşa bir bekleyiş.

Gün gelir yönetici olmanın halkla ilişkileri iyi bilmekten geçtiğini anlar belki insanlar.

Belki ciddi ciddi düşünmeye başlayacakları an, karşılarına bir rakip çıkması durumunda olabilir ancak. Çünkü rekabet kalite seviysini arttıran en önemi etkenlerdendir.

Zaten duymaya da başladık, blog yarışmaları falan… Bir de blograzzi tadında bir oluşum dedikodusu vardı bir ara. Bir daha ses seda çıkmadı.

Her şey daha iyi, daha kaliteli Türkçe İnternet için!

Esasen, eğer bunu yapabilecek bir babayiğit varsa benim şöyle bir önerim var.

Blograzzi türünde bir site yapılır. Siteye yeni açılan bloglara destek olunabilmesi için ancak belli kriterlerin altında yer alan bloglar kabul edilir. Mesela PR değeri 3 ve altında olanlar, yazılara yapılan yorum sayıları kriter olarak alınabilir. Ya da günlük aldıkları hit sayısı değerlendirmeye tabi tutulabilir. Belli bir hite ulaşanlar veya diğer kriterlerin üzerine çıkanlar bir süre sonra sistemden silinir.

İllaki de sistemden çıkmak istemeyenler için bazı kurallar getirilebilir. Mesela PR4 olmasına rağmen çıkarları nedeniyle sistemden çıkmak istemeyen blog, site yönetiminin tespit edeceği başka bir bloga link vermeye yönlendirilir. Bu şekilde de yine küçük blogların tanıtımı sağlanır.

Böylece, blog dünyasına yeni adım atmış ya da kaliteli olmasına rağmen SEO işinden anlamadığı için kendini bir türlü gösteremeyen ve büyük blogların altında sürekli ezilme tehdidiyle karşı karşıya bulunan bloglara da destek sağlanmış olur.

Bunlar sadece bir öneri. Böyle bir sistemi kuracak kişi daha başka kuralları veya kriterleri de mutlaka kendisi belirleyecektir.

Böyle bir sistemi yapabilecek düzeyde bilgiye sahip olsaydım mutlaka yapardım.

(Türkçe için teşekkürler)

Bana kalırsa Blograzzi çok demokratik ve net bir sistem çünkü tüm yetki kullanıcılarda ama işlemesi için sadece İsviçreli, Finlandiyalı blogcuların kullanması gerekir, çünkü bu milletler birbirlerine saygı göstermeyi biliyorlar.

Türk kullanıcılar ise çok net kuralları olan bir diktatörlüğü hakediyor olabilirler. Kurallara uymazsan dışında kalacağın, fazla eğrisi, sapması olmayan.

Bir de Türkiye’deki gerçek blog okur-yazar kitlesinin sayıca, katılımca çok düşük olması ciddi bir sorun. Bahsettiğiniz sapmalar küçük kitlelerde daha sık görülebiliyor sanırım (Türkiye’de kitle büyüse herşeyin daha kötüye gideceğini düşünüyorum ya neyse..).

Blograzzi çok fazla rakibi olmayan bir servis ancak ileride rekabet, çeşitlemeler oluştukça, herkesin kendisine uygun bir servis bulabileceğini düşünüyorum.

Ayrıca yazına da %100 katılıyorum…

Biraz daha netleştirmem gerekirse blog ve Collaborative blog (İşbirliği Bloglar) farklı şeylerdir. Belli bir komunity belli bir konuda yazıyorsa o blog farklı değerlendirilmeli.

http://en.wikipedia.org/wiki/Collaborative_blog

Yani blograzzi sistemi elmalarla armutları aynı listede istatistik teste tabi tutuyor. Oysa üniversite okumuş çoğumuz bliyor ki, bir örnek kütlenin standart sapmasının büyümesi, ortalama değerlerini gerçekçi sınırların dışına çıkarır. O taktirde örnek kütlede bölümlerin oluşması kaçınılmazdır.

İstatistik bilmeyenler için somutlaştırayım yirmi kişi alın ve yıllık gelir ortalaması çıkarın, tümünün maaşları bölü yirmi ile hesap hatalı çıkar. 19 kişi asgari ücretli 1 kişi Bill Gates ise ortalama çok yüksek çıkar. Bu ortalamanın hatalı olup olmadığını anlamak için standart sapma kullanılır.

Çok basit bir şekilde Blograzzi’deki binlerce sitenin standart sapması ile ilk 20 içindeki sitelerin durumu ortaya çıkar.

Matematiksel olarak Blograzzi’de iki bölüm olma mecburiyeti vardır. Topluluk blogları ve tekil bloglar.

Ancak böylece adil bir değerlendirmenin ilk adımı gerçekleşebilir. İkinci adım ise alt alta listeleme sırasında kimsenin gidip 15. sayfaya bakmamasıdır. O kişilerin tanınması bulunması için randomize rastgele gösterim yetmez. Bunun yerine klasik bir gelişigüzel listeleme rutini de olmalıdır.

Gürsu, günlük hayatta ne yaptığımı sormuşsun. Anlatayım, canla başla doğru olan ve hizmet için gereken neyse yapıyorum. Uyumuyorum, yemiyorum ve başarana kadar da durmuyorum. Ama eğer halen doğru inandıklarım erozyona uğruyorsa, vicdanımı dinleyip istifa ediyorum. Bakın 6 yıl idareci ve öğretmen olarak çalıştığım okulumdan tazminatsız, kendimi sağlama almadan, kavga etmeden gürültü patırtı çıkarmadan sessizce süratle çıkışım da böyledir. Şu an işsiz oluşumun nedeni de, doğruya olan tutkumdur. Üstelik ilk kez bunu dile getiriyorum. Öğrencilerim bile bilmiyor. Bir çoğu defalarca sordu. Hatta orada çalışan arkadaşlarım bile tam bilmiyor. Çalışma disiplinlerini bozmamak için konuşmadım. Dolayısyla bunların yanında blograzzi’den ayrılmak; nedenleri haklıysa çok da hayati olmuyor.
Bu sitenin kolay bulunduğunu düşünüyorum. Yeni blogcular da, okuyucular da Güneşin Tam İçinde’yi sevenlerin bloglarında verdikleri bağlantılarla / linklerle bize ulaşabiliyor.

Emir Alp doğrusu forumda gözümden kaçmış ama açtığın konu çok güzelmiş. Desteğin için teşekkür ederim.

Erhan, ilk 10′da olmaktan çok yapılan işin değerinin sayısal ölçümü önemli. Siz yaptığınız işin bedelini biçersiniz. Size bedel biçildiğindeyse bu çok bilimsel olmalıdır. Çok usta oyunlarla Technorati de Google da hatta Alexa da aldatılabilir. Ama bunları denemeyi onurunuz kabul ediyorsa elbette.

Eloy iyi ki geldin. Yazı boyunca seni çok sevdiğimden ifadelerimle, teknik bir analiz yaptığımı ve verdiğiniz hizmete ne kadar değer verdiğimi anlatmak için çırpındım. Ekibinizdekilerin gayretlerini çok iyi biliyorum. WordPress Türkiye kadar senin de çalışmalarını ve dürüstlüğünü biliyorum. Bu nedenle üzerinde durduğum önemli konu kollektif bloglarla, kişisel blogların ayrılması yönünde.

Gelip yazdığınız ve okuduğunuz için çok teşekkür ederim.

Elbette sonuç olarak blograzzi yönetiminin ne düşündüğü önemli. Belki bir fikir belirtir ya da yeniden yapılanmayı düşünürler.

Öncelikle Süleyman Abi, seni tanıdığım için hiç bir konuda üzerime alınmadığımı söylemeliyim. Olumsuz bir eleştiri gelecekse de senin gibi olsun, hiç dert değil.

Blograzzi ilk kurulduğunda katılıp kendimize ait blogları sahiplendik. O günlerde bu gibi tartışmalar içinde olacağını açıkcası öngörmemiştim. Kaldı ki bunu öngörmüş olsam bile katılırdım. Çünkü tartışılan bir çok noktası olsa dahi blograzzi bir ilk ve internetle ilgili sayılı girişimlerden biri. Sırf bu yönüyle desteği hakettiği kanısındayım.

Listelere fesat katılması , hesaplama mantığı gibi konularda eminim ki ekip sıkı bir şekilde çalışıyordur ancak bildiğim kadarıyla iki kişilik yazılım ekibinin karşısında üst sıraya tırmanmak isteyen binlerce blog yazarı var. Dolayısıyla bu uzun bir süreç alacaktır dite düşünüyorum.

Eminim ki benim siteme de blograzzi üzerinden gelenler vardır. Mesela Platformum’un bloğunu da ben ilk defa blograzzide gördüm.

Yine de fikrine saygı duyuyor hatta saygı duymakla kalmıyor destekliyorum da. Ama dediğim gibi ben hiç bir zaman ilk 10′da olmak için katılmadım oraya

Büyük kitleye sahip sitelerin bu tür sıralamalar içinde yer alması zorunludur. Bildirgecin o listede yer almaması her eski blogcunun garibine giderdi eminim. Ben Blograzzi ilk açıldığında limk’i kaydettim ki sorumlu olabiliyim orada olanlardan. Sosyomat’ta da Facebook’ta da grup açmak gerekli oldu zaman içinde. Çünkü insanlardan talep var ve her yerin kullanıcısı da ayrı. Hatta bunları ana sayfaya yerleştirdim ki o ortamları sevenler aynı zevke sahip insanları tanısın diye.

En iyiler sıralamasına gelince, blograzzi ilk açıldığında sadece top list görüntüsündeydi, liste en tepede yer alıyordu başka da bir şey yoktu. Şu andaki şeklinde Önce günün seçme blogu, altında forum yazıları en altta da liste mevcut. Bu sizin ve hepimizin istediği, bloglamanın hakkını veren ve az bilinen yerleri tanıtma amacına daha fazla hizmet ediyor. Blograzzi’nin asıl ziyaretçileri blog okurları değil yazarları. Yazarların da asıl odaklanması gereken konu liste sıralaması değil, sitelerine yapılan yorumlar. Ben Limk blograzzi sayfasından epey eleştiri topladım ve yakında yayına girecek Limk 2.0 versiyonunda bunların çok katkısı oldu. Bu arada Limk’in blog olmadığını söylenmişti, tabii ki blogdur ama “tembel avrat blogu”.

Her ortamı olduğu gibi orayı da “hırs” bozar. Blog kişisel bir mevzuudur ve dediğiniz gibi her yazarın kendini yazılarına vermesi gerek. Hit kaygısı, yorumlanma derdi, 1 numara olma çabası eninde sonunda geri tepecektir. Eğer yazmaktan, paylaşmaktan zevk alınıyorsa ve beklenti olmadan üretiliyorsa her istenen olacak elbette.

Ayrıca topluluk sitelerini “mahalleden arkadaşlar” tavrıyla orada burada kullananlar elbette var ama o kadar bellidir ki o “kerata” siteleri hepimiz biliyoruz. Ben Limk adına ve hatta pilli network adına rahatlıkla bir oy verme çetesi oluşturulmadığını garanti ederim.

Blograzzi konusunda sanırım herkesin isteyeceği şey anasayfada daha fazla keşif blogu olmalı. 4 tane kutucuk içinde günlük tanıtımlar işe yarayacaktır. Artı forumlara önem vermekte fayda var.

Sonuçta tabii ki kendi sitenizin duruşu hakkında karar vermek yetkisi sizde. O ortamı size uygun görmeyip ayrılmışsınız ve yazdıklarınızdan rahatlıkla anlaşılıyor ki bir kötü niyet yok. Yalnız başka birisi sahiplenmeden ekleyebilir sitenizi

Vehbi teşekkür ederim. Bir gün benlik gururun yoruculuğunu ve kaybettirdiği enerjiyi insanlık olarak anlayacağız. Sanırım bu yeryüzünde görülmemiş bir devrimin ilk adımı olacak.

Sinan Taga bir zamanlar eski Çin İmparatorları halkının yalnız karnını doyurmayı değil, ruhlarını da beslemeyi düşünürmüş. Bugünlerdeyse güven veren şefkatli anne ve baba figürlerini göremiyoruz yönetimlerde. Eski Çin’de ülkede çalınacak şarkıların notalarının yarattığı ruhsal duygular bile incelenirmiş. Bazı tınıların halkı sinirli yaptığı farkedilirse o şarkı yerine başkasını çalması rica edilirmiş şarkıcıdan Şimdiyse medya, hırçın, aşırı ve sığ bir bakış açısını güzelim toplumumuza adım adım enjekte ediyor. Böylece kendi küçük çemberimizi bir kabile üyesinden farksız şekilde vahşice savunuyoruz. Bkz futbol maçlarındaki asil kavgalarımız.

Kayhanoviç, şöyle bir soru sorayım: Bir blog kanseri yenmenin en yeni ilacını anlatan bir bilimadamının olsun. Ve bu adam cidden işe yarayan bir ilaç bulsun. Ama dev ilaç kartelleri uzun süreli ilaç tedavileri yerine bu ucuz ilacın yayılmasına izin vermesin. Adamın ilacının test sonuçlarıyla oynansın. Olmayan yan etkiler var gösterilsin. Bilimadamı tek bir sayfalık tek bir blog açsın ve kimyasal formülü etken maddeleri ve üretim prosesini verip blograzzi’ye sitesini kaydetip, ortadan kaybolsın. Sizce şu anki haliyle blograzzi’da ilk sayfaya gelebilir mi? Bulunabilir mi? Hangimizin yaptığı bu işten daha önemli ki? Yazı yazmak mı tüm insanlığı kurtarmak mı? Ancak şu andaki sistemle o blogun ilk sayfaya gelmesi yüzyılı bulur. Çünkü blog ne aktif, ne pagerankı var, ne de Google’da bulunma şansı yüksek. Öyleyse bu sitenin değerini kim ölçebilir?

Şu anda pek çok güzel blogun bildiğimiz iki boyutlu ardışık sıralama ile kaybolduğunu düşünüyorum.

Oysa blogların dizilimi iki boyutlu değil “üç boyutlu kavram haritaları” şeklinde olmalıdır.

Yazmış olduğunuz bu yazıya tamamen katılıyorum. Hatta bunun gibi bir yazıyı bende yazmayı planlıyordum desem yalan olmaz. Özellikle blograzzi forumlarında son zamanlarda açılan konularda sizin söylediklerinizin doğruluğunu tam anlamıyla kanıtlar nitelikte.

Her önüne gelen günlüğün ve günlük olmayan sitelerin kabul edilmesi, bunlardan rant sağlama çabaları vs…

Ayrıca özelden reklam yapmalar, forumlarda açılan konular arasında üstü kapalı site reklamları, bunlar gerçekten üzücü şeyler.

Burada tam da @Ferruh Mavituna’nın değindiği konular orataya çıkıyor. (Seo is king, Ben ona yag cekeyim ki o bana link versin is king… gibi)

Bence blograzzi yönetiminin kısa zamanda buna bir dur demesi gerekiyor. Aksi halde blograzzi gibi bir sitenin ömrünün pek fazla uzun olmayacağını düşünüyorum.

Etrafta bu kadar eğitimsiz adam olunca, herşey sidik yarışına dönünce, güzel bir amaçla başlanan bir projenin de bu hale gelmesi pek de anormal gelmiyor bana.

Türk toplumu o zamanlar uzakdoğunun bilgeleri gibi hayatı ve yaşamdaki konumunu seven ve takdir için değil, hizmet için yaşayan çalışanlarla doluydu.

Süleyman hocam yine çok güzel bir tespit yapmışınız.

Avare, cidden, “ben sitenizi blograzzi’den görüp geldim” diyen sadece 5 – 10 kişi gördüm. Ama sisteme kayıtlı binlerce blog var neredeyse.

Ferruh, yazdığın detaylı yorum konuyu bölmek bir yana, bence yılların blog yazarı olarak içeriğin önemini anlattığı için çok şeyler katıyor. Yazdığına çok sevindim.

Gerçekten de dünyamız her geçen gün yaptığı işi sevemeyen ama o iş aracılığıyla ün, şan, para ve dünyalık kazanmak isteyen insanlarla doluyor. Çocuklara bunu öğretiyoruz.

Oysa bizim çocukluğumuzda ayakkabıları onaran “amcalar” vardı. O ayakkabı ustaları, sabırla saatlerce delikleri onarır ve şerefli bir iş yaptıklarını bilerek önünüzde eğilmez, müşteri kapma yarışına girmez kısacası (SEO’yu sallamaz. ) lostra zincirleri kurmak istemezlerdi.

Türk toplumu o zamanlar uzakdoğunun bilgeleri gibi hayatı ve yaşamdaki konumunu seven ve takdir için değil, hizmet için yaşayan çalışanlarla doluydu.

Şimdiyse piyango kazanırsan, ne yaparsın sorusuna, on kişiden 6-7′si “işi gücü bırakır gezer tozar yaşarım” oluyor. Dünyadaki yaşamsal nedenlerini, yemek içmek ve sonra bunları bir şekilde bedenlerinden atmak olarak görmek gerçekçi ve reel hayat biçimi sanılıyor. Oysa tek gerçek insanın ölümlü olmasının ve ne denenirse denensin ne kazanılır ne başarılırsa başarılsın içimzdeki hırs açlığının kapanmayacağıdır. O garip açlık, kazanarak değil anlaşılarak sona erer. Ancak ondan sonra insan asıl varlığını özünü işitmeye başlar.

Bütün bunlar birinci olmayı, benliği için değil daha çok insana hizmet etmek için fırsat görenlere söylenmemiştir. Zaten onlar bir şekilde benliklerini doyururken, aşırıya gitmemeyi ve egonun “küçük dağları ben yarattım” sözlerine gülmeyi bileceklerdir.

Yarıştan çekilme sebebim de işte bunları tekrar – çok şükür ki – yeniden hatırlamamdır.

Ben blograzzi’ yi sevdim sevmemin nedeni beni okuyan insanların orada benim blogum hakkındaki yazılarını görebilmek oldu. Ancak konu ilk 10 a gelince ama Allah korusun, o tip işler yalan ve gördüğüm gibi hocam sen de benimle aynı düşünüyorsun, en azından artık.

Ben her ne kadar kendi siteme yazılan yorumları okusam da açıkçası sırf bu yüzden üye olma gekesinimi bile bulmadım.

Bunu daha önceden zoque forumda da tartıştık, biz “Content is king” mottosu ile büyüyen bir nesiliz şimdiki nesilse “SEO is king”, “Ben ona yag cekeyim ki o bana link versin is king”, “öyle bir yazı yazayım ki herkes link versin, varsın içerik saçma olsun is king” vs. vs.

Konuyu umarım bölmemişimdir anlatmak istediğim blograzzi veya benzer yapılar blog veya sitelerin rating’ ine müdahale edilebilir bir şekilde yönelik çalışmalar yaptığında bu tip sonuçları beklemek normal olur.

“Güneşin Tam İçinde’nin çekişmelerle borsa puanlarıyla işinin olmayacağını uzun uzun düşündükten sonra tam olarak kavradığımdan”

işte budur. Bence blogcunun tek yapması gereken iş vardır, keyifli ve güzel yazılar yazmaya çalışmak. Bundan sonrası okuyucu sever, sevmez, linkler, linklermez, rater, ratmez

Umarım konuyu bölmemişimdir. Son olarak sahiplenmemiş bloglara gelince, ben kendimce bir sorun görmüyorum. Hatta dediğim gibi şahsen benim hoşuma gidiyor. Legal olarakta bir sorun olmaması lazım benzer işler yapan binlerce site var.

Sahiplenilmemiş blogların sistemde yer almasında bir hukuksuzluk görmüyorum. Blograzzi de Google, Technorati gibi bir internet uygulaması. Elbette siteleri listeleyecek, duyuracaktır.

Düşüncem bu.. yazına katılıyorum. Davranışında da son derece haklısın. Başarılar..