Hocalardan birtanesi -şuan ismini hatırlayamadığım için özür diliyorum- “internette sosyal ağlarla ilgili olarak her an ne yaptığını söylemek size belki birşey kazandırmıyor gibi gözükebilir fakat değerini yaşadıkça anlayacaksınız.” dedi.

Sohbet oradan başladı ve ardından yasadışı telefon dinlemeleri, özel hayat mahremiyeti vs. uzadı gitti.

Aslında kimsenin bizleri gizli saklı dinlemesine gerek yok. Twitter sayesinde nerede olduğumu söylüyorum. Facebook üzerinden çevremdeki -neredeyse- herkesi açıkca ilan ediyorum. last.fm ile sevdiğim müzikleri, youtube ile video keyfimi sunuyorum herkese. bunlar için ise sadece sitelerimizde yayınladığımız sosyal ağ profillerimiz bölümüne bakmaları yeterli.(Benim sitemde şuan o bölüm kapalı )

Nerede kahve içtiğimi, en sevdiğim dostumu, ailemin yaşadığı yeri, en sevdiğim müziği, dünkü girdiğim ilhaleyi, dün akşam kiminle sohbet ettiğimi vs. bilen birisi.. Hakkımda çok değerli şeyler biliyor sayılır aslında.

Ve son olarak bir itiraf:

O gün bu sohbeti yaptığımız kişilerden bir grupla birlikte bir proje başlattık. Detayları malesefki çok fazla veremeyeceğim lakin eğer gidişat değişmezse çok yakın bir zamanda neler olabileceğininde kanıtını sizlerle paylaşacağım.

Evet sosyal ağlar çok faydalı, çok değerli dostluklar kurulabiliyor ve geleceğin ticari klavuzu…

Lakin sosyal ağlar kişisel güvenliğin en büyük açığı…

Umarım yakın zamanda yürüttüğümüz işin detaylarını da paylaşabilme şansım olacak. (Kişi haklarına saygısızlık etmeyecek boyutta.)

(Ayrıca, Bö2009 oylamasında başarılar dilerim.)

Milliyet gazetesinde çıkan haber, İngiliz Ordusu’nun personellerinin isimlerini Facebook’ta arayarak yüzlerce personeli bulduğunu, can güvenlikleri ve gizlilik açısından zarar vermek isteyenlerden gizlenmeleri gerektiğini söylüyordu. Bir askerin ailesinin adını bilenler, o aile ellerinde olmasa bile sadece isimlerini ve yerlerini söyleyip neler yaptırabilirler?

Türk Ordusu’nun ve önemli kamu kurumlarında çalışanların acil bir duyuruyla Facebook, Myspace gibi sosyal networklere üye olmamaları konusunda uyarılması gerekli.

Bu raporlar sonucu diğer kumarhaneler sadece aynı makine ve oyunu kendi casinolarına getirirler. Matematiksel olarak casino asla kaybetmez. Kasa kazanır yani.

Büyük casinoların müşteri beyinlerini kaybetmesi için programlandığı da gerçektir. Aşırı ışıkta yorgunluğu hissetmemek, makinelerden düşen para seslerinin arkaplanda verilmesi, elde para yerine başka markaların kullanılarak aslında para harcamıyormuş hissi verilmesi, yüksek havalandırma ve oksijen pompalayarak enerjişk hissettirilmesi gibi bir çok bilimsel çalışma yapılmıştır.

Ortamları tesadüfi değildir. Herhangi bir kişide eğilim bulunuyorsa, bu eğilimin şiddeti kolayca arttırılabilir ve zaaflarından yararlanılabilir.

Şu anda anneler Facebook’tan çocuklarının arkadaşlarını kontrol etmeye ve baskıya başladılar bile Gençlerin kontrolden ne kadar hoşlandıklarını gayet iyi bilirsiniz!

En kötüsü insanların çocukluk ve gençliklerindeki hatalarının fotoğraf olarak bile sistemde yeralabilmesi, çok dağıtılan bir gecenin fotoğraflarının ilelebet sistemde sonradan kavga edilen bir “arkadaşın” profilinden ulaşılabilmesi.

Son olararak teknolojik gelişim, ruhsal gelişim değildir. Ruhsal gelişim neden arayış içinde olduğunu bilmektir. Yani işin özü kendini bilmektir.

Örneğin casinoların kapatılması süreci…Şuna inanıyorum, birey eğer gidip hayatını karartıyorsa casinoda aslında o birey vapura jeton alıp Eminönü’ne bile gidemez.

Çok uzun zaman düşündüğüm ve halen de devam ettiğim bir olgudan bahsediyorum. Ama sıkıcı olmak da istemiyorum, teşekkürler

Internet toplumunun geçirdiği ergenliğin sonuçlarını maalesef çok iyi görmüyorum. Çünkü giderek daha kontrollü web kullanıcıları olmuyoruz. Aksine çeşitli cihazlarla tatilde bile bu dijital bağdan kopamıyor, zamanımızın tümünü sanal dünyada geçirmeye çalışıyoruz. Gün gelecek beynimize direkt bağlanmasına biz talip olacağız.

@Sergia, gerçekten de olası sorunları bugün düşündüm ve Zoque forumda da yazdım.

“Sorun size bir yazınızdan sinir olan kişinin gidip kardeşinize zarar verebilmesi, ya da iş yerinize gelip sizi huzursuz edebilmesi kafayı size takan bir kadının biraz uğraşla eşinizi bulup evliliğinizi sona erdirebilmesi, çocuğunuzu okul çıkışı beni baban gönderdi. Annenin adı şu bak şurada çalışıyor seni şurada bekliyor deyip kandırıp kaçırabilmesi. Hatta Annenizin kızlık soyadını bir kaç dakikada dayınızı bularak soyadına bakıp öğrenebilmesi. Doğum tarihinizi çağrı merkezine söyleyerek ve bankanızdan şifrenizi kolayca elde edip paralarınız alıp gidebilmesi anlamına gelir.
Bu söylediklerim daha işin başı kimbilir neler göreceğiz?

Sistem içindeyken yapacağınız hiçbir değişim hiçbir farklılaştırmadan bahsedemezsiniz.

Matrix’te hain olan bir adam vardı. Ve Matrix’e geri dönüp güzel yemekleri yemek istiyordu. En çok gerçek dünyadaki lapamsı yemeklerden nefret ettiğini söylüyordu. Sözlerini hiç unutmadım. O sistemin dışına çıkmak istemiyordu.

“Gerçek” dışarıda olmasına karşın o konforu ve onu bağlayan sistemi istiyordu.”

Web’in hızlı evrimi karşısında beynimde elektrik sinyalleri şeklinde dolanaduran ve hep bir şeyler eksik kalırsa diye kelimelere dökmeye cesaret edemediğim, belki de beceremediğim gözlem ve düşüncelerime oldukça yakın.

Yazının en çarpıcı yeri bana göre kızılderili benzetmesi olmuş.

Doğru, belki çok uç noktalarda, belki ancak rüyalarda karşımıza çıkan ve çoğu kez de kendimize itiraf etmekten bile kaçındığımız ama içten içe de farkındalık katsayımızın arttığı o içimizde yatan gerçek kimlik, internette geçirilen vakit arttıkça daha belirgin bir şekilde ortaya çıkıyor.

Biraz olsun rahatladım diyebilirim.

Ancak,

tüm bunlara ek olarak geçirmekte olduğumuz bu “ergenlik” döneminin, gelecekte kaçınılmaz olarak insanlığın erişeceğini düşündüğüm o üstün yetişkinlik evresi için bir araç, zaruri bir dönem olduğunu düşünüyorum.

yani bir nevi tüm taşlar ortaya dökülecek, malzemeye bakılacak.

Çünkü geçmişte ve günümüzde modernite denilen şeyin, tıpkı bir reklamda da gördüğüm gibi plajda kızlar göbeğini görmesin diye soyunma kabinine kadar karnını içine çeken ve kabine girer girmez gönül rahatlığıyla tüm foyasını döken bir erkekten farkı yok.

Demek istediğim; her bireyin yalnızken bambaşka olduğu bir topluluğun nasıl oluyor da bir araya geldiğinde bambaşka bir şeye dönüşebildiği..

İki yüzlülük.. temeli sağlam değil ve yıkılmaya mahkum gibi..

İşte bu ergenlik tüm gerçekleri tokat gibi suratımıza çarpıyor.

Ve inanıyorum ki, sorunun kaynağı netleştikten sonra çözüme gitmek daha kolay olacak.

Kısacası ben bu dönemi doğum sancısı olarak nitelendiriyorum.

Herşeyin kaydedildiğini bilmiyor fakat tahmin ediyordum.

Facebook ilk duyduğum andan itibaren içgüdülerimin bana “uzak dur!” dediği bir oluşum… Faydalı taraflarından mahrum kalmayı göze alarak, becerebildiğimiz kadar özgürlüğümüzü korumalıyız diye düşünüyorum…