Senelerdir bilgisayarın neredeyse her alanına dalıp çıktım. Grafik tasarım, web tasarım programlama, video düzenleme, ofis araçları, kitap düzenleme programları vs. vs. Ancak 3 boyutlu tasarım alanında Google Sketchup seviyesinden öteye gitmedim. Başlı başına bir uzmanlık olarak gördüm konuyu. Taa ki hayalimde yeni bir modelleme şekli bulana dek. Hayalim şöyleydi: Nesneyi havada 3 boyutlu göreceğim ve [...]

Super sculpey hamuru ile kendi minik heykellerinizi yapmaya girişmek için size ipuçları hazırladım.

Romanın ismi, bir tarih. 22 Kasım 1963. Dünya tarihini değiştiren anlardan birisi. Amerika eski Başkanlarından John F. Kennedy‘nin Dallas’ta suikasta kurban gittiği günün tarihi. Stephen King bu sefer korku yazmıyor. Tarihi yeni bir gözle yazıyor.

Jeff Winston 1988 yılında yaşarken kalp krizi ile ölür ve kendisini 25 sene öncesindeki bedeninde 1963′te bulur. Hayatını tekrar tekrar yaşayacak ve dünyayı tanıyacaktır.

Veda etmeden de, insan son sözlerini söyleyebilmeli. Belki veda vakti geldiğinde, o son sözleri söyleyecek takati bulamaz. Belki o zamanı bulamaz. Madem elim tutuyor ve sizler de buradasınız, senelerdir size söylemek istediklerimi dile getirebilirim.

Son zamanlarda okuduğum en etkileyici kitaplardan birisini tanıtmak istiyorum. Klon, sarsıcı bir öyküsü olan ve alıştığımız klonlama öykülerine benzemeyen bir roman.

Tablet bilgisayarlar için pek çok dergi ve katalog hazırlanıyor. IKEA katalogu üzerinden öneri ve eleştirilerimi sunuyorum.

Bu ara kütüphaneme bakıyorum. Evde bir odamızın kütüphane ve bilgisayar odası olması açıkçası hoşuma gidiyor. Ama onlara baktıkça kara kara düşünüyorum. Senelerdir aldığım romanlar, abone olduğum dergiler var. Peki teknoloji tablete giderken, cep telefonlarının ekranları büyürken ücretini verip aldığımız tüm bu içerik -sadece kitap da değil- ne olacak?

Bugün gözünüzü kapatıp 2120′de gözlerini açsaydınız nasıl bir Türkiye’ye uyanırdınız? İlginç bir düşünce değil mi? Peki tersi olsa ve geçmişten bugüne gelse bir İstanbul Beyefendisi? Aynı zamanda Jöntürk olan Hamdi Bey neler görür, neleri şaşkınlıkla izler neleri eleştirirdi? Polisiye bir örgü üzerinden zamanın, insanların ve medyanın eleştirisi…

İşte karşınızda bu üç büyük usta; Leonardo, Raphael ve Michelangelo… İstanbul’da eserleri ve teknoloji ile buluştular.

Düşün, konuştuğun insanın kanser olup olmadığını kokusundan, hücrelerindeki titreşimden bile anlıyorsun. Düşüncelerinin gırtlağındaki titreşiminden aklından geçeni bile seziyorsun. Kilometrelerce mesafede hareket eden her nesneyi görüp duyuyorsun. Uçabiliyorsun. Oksjine bağımlı değilsin. Sen insan değilsin. Belki bilinen anlamıyla ölümlü bile değilsin.

Sosyal ağların en ünlüsü Facebook, en medyatik olanı Twitter dersek, sanırım en çok akışa yönelik olanı da Google+’dır diyebiliriz. Google’ın 28 Haziran 2011′de açtığı sosyal servis hızla üye topladı.

Güzel siteleri ve konuları öneriyorum. Bu 10 site ile seriye başlıyoruz. Webden Avladıklarım…

Dali’nin resimlerinden oluşan serginin İstanbul’a gelmesi ile birlikte dünya gözüyle Salvador Dali’nin eserlerini bir görmek isteyenler, sergiyi arar oldu.

Tamam dünya dijitale gidiyor. Her şey Internet üzerine gidiyor. Biz sitemizi niye kitap yapmak isteyelim?

Sevgili okurum, yüzünü göremiyorum, sesini işitemiyorum ama bu uzun yolculukta yanımda yürüdüğünü biliyorum. Varlığının verdiği güçle, desteğinle bu güzel patikadan manzaraya bakarak, gördüklerimi seninle söyleşmenin tadını çıkarıyorum.

Lafı dolandırmadan acı gerçeği tek seferde söyleyeceğim. Kaliteli bloglar birer birer kapanıyor ve durgunlaşıyor. Geriye kalanlar ise dikkat çekebilmek için işi PuCCa klonu olmaya götürüyorlar. Çünkü insanları twitter ve Facebook’tan çıkıp sitelerine gelmeye ikna etmek zorundalar.

Dünyayı yok etmek için birbirinden güçlü silahlar yaptık. Ama milyarlarca insanı bir çırpıda öldürecek en çekici ölüm makinesi” dedi pelerinli orkestra şefi “Verdammten Orkestrası, La Viole Blanche ile Tanışın! ya da tercih size kalmış